II SA/Lu 524/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Starosty z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. dotyczące zarządzenia Nr [...] Starosty z dnia [...] r. w sprawie powołania Komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinasowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Starosty z dnia [...] r., nr [...]w przedmiocie odpowiedzi na pismo z dnia [...] r. dotyczące zarządzenia Nr [...] Starosty Zamojskiego z dnia [...] r. w sprawie powołania Komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinasowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Powyższa skarga została wyłączona do odrębnego postępowania ze skargi A. B. z dnia [...] r. ze sprawy o sygn. akt II SA/Lu 376/16 (zarządzenie z dnia 25 maja 2016 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnym sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Zakres kontroli sprecyzowany w powyższym przepisie obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, a ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Wskazane przepisy nie przewidują możliwości złożenia skargi na pismo organu administracji publicznej. W orzecznictwie przyjmuje się wprawdzie, że możliwość taka dopuszczalna jest w sytuacji, gdy pismo spełnia wszystkie niezbędne warunki dla decyzji administracyjnej zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., jednakże w sprawie nie ma to miejsca. Jako minimum elementów koniecznych dla zakwalifikowania pisma jako decyzji uznaje się cztery składniki: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1981 r., sygn. akt SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91). Pominięcie któregokolwiek z tym elementów, w tym – co na gruncie niniejszej sprawy wymaga podkreślenia – rozstrzygnięcia, powoduje, że określonego pisma nie można zakwalifikować jako decyzji. Wobec powyższego należy uznać, że pismo Starosty z dnia [...] r., skierowane do skarżącego, nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a stanowi jedynie odpowiedź (wyjaśnienie) na pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2016 r. Z tych względów skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić.