II SA/Lu 529/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i P. M. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej [...] z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usuniecie drzewa - w zakresie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. K. i P. M. prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej [...] z siedzibą w Z. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwocie [...]zł za usuniecie drzewa bez wymaganego pozwolenia. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że zapłata kary narazi ich spółkę na utratę płynności finansowej z uwagi na znaczne koszty prowadzonej przez nich działalności i niskie dochody, a także konieczność spłaty rat kredytowych i leasingowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, powinien zbadać, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/04, dostępne w CBOSA). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie wyjaśnili, dlaczego zachodzi wobec nich niebezpieczeństwo negatywnych zdarzeń wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana zaskarżoną decyzją należność zostanie stronie zwrócona. Należy również wskazać, że uszczuplenie aktywów wspólników nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., I OZ 737/14; Lex nr 1529107). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby wykazano konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej strony skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku egzekucji świadczenia dojdzie do realizacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W badanej sprawie strona nie przedłożyła dowodów uprawdopodabniających możliwość wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co w połączeniu ze stosunkowo niską kwotą kary, czyni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezasadnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.