II SA/Lu 53/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant st. insp. Elżbieta Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2002r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał J.C. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego o wymiarach 10, 40 x 5, 60 m na działce nr.54 / 1 położonej w K. przy ulicy K. W uzasadnieniu decyzji podano, iż budynek jest murowany z gazobetonu, na zaprawie z gliny, z dachem jednospadowym, pokryty blachą trapezową. Przylega do ściany stodoły znajdującej się na sąsiedniej nieruchomości. Organ uznał za ustalony fakt budowy po dniu 22 maja 1998r .Potwierdzeniem tej okoliczności jest protokół z oględzin nieruchomości sporządzony w powyższej dacie przez sędziego Sądu Rejonowego, wskazujący , iż na działce nie było wówczas przedmiotowego budynku. Tym samym organ uznał za niewiarygodne twierdzenia świadków powołanych przez inwestora , którzy wskazywali lata 80 – te jako datę wzniesienia budynku. Przeciwko rozstrzygnięciu oponował J.C. Dowodził, iż budynek nie jest trwałym budynkiem. Został wzniesiony ponad 20 lat temu i praktycznie jest zadaszeniem – szopą na narzędzia rolnicze .Nie ma ona okien ani drzwi. Jest zwykłym prowizorycznym zadaszeniem opartym na luźno stojących trzech ścianach poprzecznych z gazobetonu bez ścian podłużnych, bez stałego połączenia z podłożem, bez stropu, bez więżby dachowej, z blachą falistą nie przytwierdzoną na stałe. Zaznaczył, iż właściciele stodoły do której przylega szopa nigdy nie wnosili żadnych pretensji z tego tytułu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż argumentacja odwołującego się nie zasługuje na uwzględnienie. Podał, iż przedmiotowa szopa stanowi tymczasowy obiekt budowlany, a jej pobudowanie nastąpiło bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Uzasadnionym jest zatem nakazanie jej rozbiórki. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.C. podkreślił, iż jest rolnikiem , a przedmiotowy budynek jest mu niezbędny w gospodarstwie rolnym. Przepisy prawa budowlanego dopuszczają budowę obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniające zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej bez potrzeby uzyskiwania pozwolenia na budowę. Powyższy budynek można zakwalifikować jako tymczasowy obiekt budowlany. Jego zdaniem organy administracji dały bezkrytycznie wiarę sąsiadowi J.K., nie podając przyczyn odrzucenia twierdzeń ludzi, którzy budowali ten obiekt w dwóch etapach. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, iż przepisy prawa budowlanego zezwalają na budowę bez pozwolenia na budowę parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2 przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Budowę tak określonych budynków inwestor winien zgłosić właściwemu organowi .Wykonany obiekt budowlany ma wymiary 10,40 x 5,60 m i przekracza dozwolona powierzchnię 35 m2, dlatego przed rozpoczęciem robót winien posiadać pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Brak jest uzasadnionych powodów , aby skłonić się do wywodów skargi. Stosownie do art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz.U z 2000 r Nr. 106 poz.1126 ze zmianami ) właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zezwolenia albo zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Znajdujący się w aktach sprawy protokół oględzin z dnia 4 października 2002 r stwierdza, iż przedmiotowy budynek o wymiarach 10, 4 x 5,6 m został wzniesiony z gazobetonu na zaprawie z gliny, z dachem jednospadowym , pokryty jest blachą trapezową . Ściany budynku posadowione są na płycie żelbetowej. Podobny sposób określenia wykonanych robót budowlanych utwierdza w ocenie, iż na ich wykonanie niezbędne było pozwolenie na budowę. Wybudowany obiekt budowlany wyczerpuje bowiem dyspozycję art. 3 pkt.2 prawa budowlanego określającego budynek jako obiekt budowlany , który jest trwale związany z gruntem ,wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.. Błędne jest przekonanie skarżącego , iż usprawiedliwieniem dla braku pozwolenia na budowę może być okoliczność wykorzystywania budynku na cele związane z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Istotnie art.29 pkt.1 lit.a prawa budowlanego stanowi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2 , przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,8 m. Z mocy art.30 ust.1pkt.1 powołanej ustawy budowa w powyższym kształcie wymaga jednak zgłoszenia właściwemu organowi. Takiemu zgłoszeniu podlegają także tymczasowe obiekty budowlane o których mowa w art.29 ust.1 pkt.5a ustawy. W świetle art.48 prawa budowlanego stanowiącego podstawę orzekania o rozbiórce obiektu budowlanego brak stosownego zgłoszenia jest wystarczającą przesłanką do jego zastosowania Nie są słuszne także inne racje skarżącego . Przypomnieć należy , iż Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania administracyjnego. Do organu administracji publicznej należy ocena na podstawie materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W sprawie niniejszej nie dopatrzono się naruszenia wynikającej z art.80 kpa reguły swobodnej oceny dowodów. Organy administracji dokonały oceny znaczenia i wartości dowodów ujawnionych w sprawie , przyjmując za wiarygodne informacje zawarte w protokole oględzin sądowych. Nie ma w tej sytuacji uzasadnionych przyczyn, pozwalających na mniemanie , iż postępowanie organów orzekających było dowolne, a tym samym skutkujące uznaniem jego wadliwości. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr. 153 poz.1270 ) należało skargę oddalić.