II SA/Lu 53/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), protokolant referent Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie protestu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W skardze do Sądu z dnia 16 grudnia 2004 r. złożonej za pośrednictwem Rady Miasta w L. – Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] wystąpił o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu dotyczącego ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. część III dla nieruchomości Nr [...] przy ul. [...] w L. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej nieuwzględnienie, podtrzymując jednocześnie stanowisko, ze był to protest, a nie zarzut w świetle ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi do Sądu złożonej przez [...] była uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. w sprawie rozpatrzenia protestu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., część III dotyczącego ustaleń tego planu dla przedmiotowej nieruchomości. Jednak powyższa uchwała Nr [...] stanowi w § 1 ust. 1 pkt 1 i 2, że nie uwzględnia się w części protestu złożonego w dniu 31 maja 2004 r. przez J.D. oraz J.P. dotyczącego przedmiotowych ustaleń projektu planu miejscowego dla nieruchomości Nr [...] (obr. 18 ark. 7) położonego przy ul. [...]. Natomiast protest w tym samym zakresie przedmiotowym strony skarżącej, tj. [...]. nie został częściowo uwzględniony uchwałą Nr [...] Rady Miasta i był prawidłowo doręczony stronie skarżącej. Oznacza to, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, które jej służyły w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) co wypełnia także dyspozycję art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy w przedmiocie jej odrzucenia, gdyż z tej przyczyny wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd także orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uznając, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednocześnie ubocznie należy stwierdzić, a czego nie kwestionuje także strona skarżąca i co wynika z akt sprawy, Rada Miejska uwzględniła protest strony skarżącej w części dotyczącej likwidacji przedmiotowego ciągu pieszo-jezdnego w zakresie przeznaczenia na ten cel części działki Nr [...] (dowód str. 3 załącznika do uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r.).