II SA/Lu 530/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla S. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2008r., sygn. akt II SA/Lu 530/08 oddalającego skargę S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym wspólnie wychowują troje dzieci. Rodzina skarżącej utrzymuje się z zasiłku rodzinnego i zasiłku dla bezrobotnych męża w łącznej kwocie 740zł miesięcznie, z czego ok. 600 zł przeznaczane jest na konieczne wydatki (czynsz, opłaty eksploatacyjne, raty kredytu mieszkaniowego) Jak wynika z akt sprawy, majątek skarżącej stanowi mieszkanie o pow. 71m2 oraz udział w 2/48 części w gospodarstwie rolnym o pow. 0,82 ha. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, jednak nie może być ona iluzoryczna. W ocenie Sądu, sytuacja S. K., utrzymującej się wraz z mężem i trójką dzieci wyłącznie z zasiłków z szeroko rozumianej pomocy społecznej uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić ją możliwości podejmowania środków procesowych. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.