II SA/Lu 530/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; postanawia : odmówić adwokatowi [...] przyznania wynagrodzenia za czynności adwokackie świadczone w ramach pomocy prawnej z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. /k. 97/ przyznano skarżącej S.K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W wykonaniu powyższego postanowienia ORA zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie tej wyznacza adwokata [...] . W dniu 12 lutego 2009 r. została złożona przez wyznaczonego adwokata opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2008 r. Jednocześnie zawarto wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu według norm przepisanych oraz oświadczenie, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani tez w części. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stwierdził, co następuje: Złożony wniosek adwokata o przyznaniu wynagrodzenia za czynności adwokackie świadczone w ramach pomocy prawnej z urzędu nie może być uwzględniony z niżej przytoczonych powodów. W aktach sądowych brak jest pełnomocnictwa umocowującego wnioskodawcę do reprezentowania w sprawie niniejszej strony skarżącej. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnictwo takie zostało w istocie wnioskodawcy udzielone. Stosownie do unormowania art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei w myśl § 2 ww. artykułu ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Artykuł 250 ppsa stanowi zaś, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wykładnia systemowa zacytowanych przepisów prowadzi do wniosku, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który nie legitymuje się pełnomocnictwem procesowym udzielonym mu przez stronę i umocowującym go do jej reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie otrzymuje wynagrodzenia według zasad określonych w art. 250 ppsa. Dopiero bowiem po udzieleniu stosowanego pełnomocnictwa ustanowiony w ramach prawa pomocy i wyznaczony adwokat [...] działać może w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony i tym samym świadczyć pomoc prawną z urzędu. Dlatego dopiero wyznaczonemu i umocowanemu pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy może być przyznane wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.