II SA/Lu 530/10

Lublin, dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium [...] w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. W dniu 9 listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek W. B. złożony na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Jak wynika z treści wniosku, skarżący domaga się pomocy prawnej poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek W. B. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wykazał, że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, W.B. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę świadczoną w ramach umowy zlecenia w wysokości 1000 zł netto. Pracę ta skarżący podjął od dnia 18 października 2010 r. Jedynym majątkiem skarżącego jest mieszkanie o powierzchni 48,1 m2. Na stałe miesięczne koszty utrzymania skarżącego, poza zakupem żywności, składa się m.in. czynsz w wysokości 350 zł, energia – 60 zł , telefon 25 zł, kredyt 450 zł. Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. W ocenie Sądu, sytuacja W. B., utrzymującego się z wynagrodzenia w kwocie 1000 zł uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącego możliwości podejmowania środków procesowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.