II SA/Lu 532/03
WyrokWSA w Lublinie2004-03-03
Skład orzekający: Marek Zalewski, Jacek Czaja, Małgorzata Fita-Mazurek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy modernizacja ewidencji gruntów i budynków, polegająca na zmianie powierzchni działek obliczonej z większą dokładnością, może być podstawą do twierdzenia o pozbawieniu własności przez stronę skarżącą?Ratio decidendi
Modernizacja ewidencji gruntów i budynków, polegająca na zmianie powierzchni działek obliczonej z większą dokładnością matematyczną, jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów stanowi jedynie zbiór informacji i nie jest źródłem praw do nieruchomości ani podstawą do rozstrzygania sporów o własność czy granice.Stan faktyczny
Skarżąca J. M. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów. Skarżąca zarzucała, że w wyniku modernizacji ewidencji została pozbawiona własności gruntów i domagała się pozostawienia powierzchni działek według stanu sprzed modernizacji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zmiany wynikają z zastosowania dokładniejszych metod obliczeniowych podczas modernizacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jacek Czaja (spr.), Asesor WSA Małgorzata Fita-Mazurek, Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę.
Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 7b ust. 2, pkt 2, art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.), w nawiązaniu do § 42 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38 poz. 454), po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Starosty z dnia [...], nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu K. gmina K. powiat P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy zauważył, iż skarżąca podnosi zarzut, że w wyniku dokonanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków została pozbawiona własności gruntów. Ponadto skarżąca domaga się pozostawienia powierzchni działek według stanu przed modernizacją.
Biorąc za podstawę sporządzoną dokumentację techniczną organ odwoławczy stwierdził, co następuje. W 1981 r., decyzją Wojewody, nr [...], został zatwierdzony projekt scalenia gruntów wsi K. Na podstawie projektu scalenia założono nową ewidencję gruntów, zgodną z wymogami wówczas obowiązujących aktów prawnych.
W 2002 r. na zlecenie starosty Powiatowego wykonano modernizację istniejącej ewidencji gruntów i założono nową ewidencję budynków. Prace zostały wykonane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).
W trakcie modernizacji nie zmieniono stanu prawnego działek, a przebieg ich granic wykazano na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniu scaleniowym. Najbardziej widocznym dla strony efektem prac modernizacyjnych jest zmiana powierzchni działek bez zmiany ich granic. Wynika to z faktu, że obecnie powierzchnie działek obliczane są metodami matematycznymi i wykazane w rejestrze z dokładnością zapisu 1 m2. Poprzednio powierzchnie działek obliczono metodami nieścisłymi, wyrównywano do powierzchni obrębu, a w rejestrze stosowano zapis z dokładności do 100 m2.
Organ odwoławczy zauważył, że powierzchnia działki jest wynikiem obliczeń i nie może być przedmiotem negocjacji czy życzeń stron. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega wyłożeniu do wglądu zainteresowanym, celem wyeliminowania ewentualnych błędów, a w niniejszym przypadku błędów obliczeniowych nie stwierdzono.
Mając powyższe na uwadze Starosta, decyzją z dnia [...], nr [...], zatwierdził projekt operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu K. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną uchylenia decyzji było stwierdzenie niewielkiej rozbieżności pomiędzy powierzchnią działki – obliczoną i ogłoszoną stronie, a powierzchnią wykazaną w rejestrze i w decyzji Starosty.
W dniu [...] Starosta wydał nową decyzję w sprawie zatwierdzenia operatu ewidencji gruntów wsi K., która nie zawiera stwierdzonych uprzednio usterek.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J. M., domagając się pozostawienia powierzchni działek według stanu sprzed modernizacji ewidencji, podnosząc, że w wyniku modernizacji ewidencji gruntów została pozbawiona własności.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje ona w zgodności z obowiązującym prawem.
Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż zakwestionowane przez skarżącą zmiany w operacie ewidencji gruntów dokonane zostały zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. nr 38, poz. 454).
Zauważyć należy, że zakwestionowana przez skarżącą zmiana w ewidencji gruntów dokonana została na skutek przeprowadzonej przez Starostę modernizację ewidencji, która – w myśl przepisu § 55 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków – polega na podjęciu zespołu działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych w celu:
1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia,
2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu,
3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.
Zgodnie z przepisem § 56 cyt. rozporządzenia działania modernizacyjne, wykonuje się zarówno kompleksowo, jak i w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego na zasadach i w trybie, o których mowa w § 45-49 tego rozporządzenia.
Jest bezsporne, że dla jednostki rejestrowej numer [...] obrębu K., gmina K., wykonany został operat techniczny w celu modernizacji ewidencji gruntów i założenia nowej ewidencji budynków, który ma charakter opracowania geodezyjno-kartograficznych, określonego w § 46 ust. 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a więc co do zasady stanowi on podstawę do wprowadzenia z urzędu zmian w ewidencji gruntów.
Operat ten spełnia wymogi przepisu § 62 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych i określa się w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001.
W konsekwencji wynik pomiaru pola powierzchni działki ewidencyjnej dokonanego z rażąco mniejszą dokładnością zapisu (w przypadku działki skarżącej z dokładnością do 100m2), co było zasadą przy dokonywaniu pomiarów na terenie gromad w okresie do dnia 15 stycznia 1997 r. (zob. zarządzenie Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów; M.P. z 1969r., nr 11, poz. 98 ze zm.) z reguły nie odpowiada aktualnym wynikom pomiaru, dokonanego z dokładnością do 1 m2.
Ubocznie podnieść należy, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji (art. 20, 22 i 24 cyt. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), którego zasoby nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygania sporów o własność, czy też sporów granicznych. Owa ewidencja rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, zaś jej zapisy nie są źródłem praw do nieruchomości.
Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło