II SA/Lu 534/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2010 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku oddala skargę. Pismem z dnia 12 października 2009 r. R. K. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o zbadanie zgodności z obowiązującymi przepisami prawa realizowanej inwestycji na działce nr [...]12/2 położonej w I. Realizowany obiekt to parking dla samochodów ciężarowych, który bezpośrednio przylega do jego posesji i jest dla niego uciążliwy. W wyniku dokonanych czynności sprawdzających organ ustalił, iż na działkach nr [...]12/2 i [...]12/3 prowadzone są roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu działek na podstawie zgłoszenia z dnia 9 lipca 2009 r. Zakres tego zgłoszenia obejmował utwardzenie komunikacji wewnętrznej kostką brukową o pow. 90 m2 i płytami żelbetowymi o wym. 3x1,25 m o pow. 200 m2. Stwierdzono jednak, że inwestor A. D. przekroczył zakres tego zgłoszenia dokonując utwardzenia terenu płytami żelbetowymi o pow. 255 m2 oraz wykonując cztery słupy oświetleniowe z zamontowanymi kamerami. W związku ze stwierdzonym przekroczeniem warunków zgłoszenia PINB w [...] postanowieniem z dnia 17 listopada 2009 r. wstrzymał inwestorowi A. D. prowadzenie robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...] nałożył na inwestora obowiązek wykonania na przedmiotowych działkach robót budowlanych polegających na doprowadzeniu robót do stanu zgodnego z dokonanym zgłoszeniem - w terminie do 31 grudnia 2009 r. Od decyzji tej żadna ze stron nie wniosła odwołania. Termin ten organ I instancji dwukrotnie przedłużał na wniosek strony decyzjami: z 29 grudnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. oraz z 31 marca 2010 r. do dnia 30 kwietnia 2010 r. Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. A. D. zawiadomił organ o wykonaniu nałożonego obowiązku, co też organ potwierdził dokonując w dniu 21 kwietnia 2010 r. oględzin terenu działek inwestora. Jak wskazano zostało zdemontowanych 15 płyt, co daje pow. ok. 56 m2. Na tej podstawie PINB decyzją z dnia 22 kwietnia 2010 r. stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego na inwestora decyzją z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż pracownicy organu przeprowadzili kontrolę i stwierdzili, że roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu działek nr [...]12/2 i [...]12/3 zostały doprowadzone do stanu zgodnego ze zgłoszeniem do Starostwa Powiatowego z dnia 9 lipca 2009 r. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. K. i R. K. podnosząc, iż nie zgadzają się z rozstrzygnięciem ww. decyzji. W ocenie odwołujących nieprawidłowość polega na tym, że płyty żelbetowe stanowiące częściowe utwardzenie terenu są ułożone ponad poziomem istniejącego gruntu ze spadkiem w kierunku ich posesji. Taki sposób utwardzenia powoduje, że wody opadowe oraz wody z mycia ciężarówek spływają w stronę ich działki, co stwarza dodatkowe jej nawodnienie. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia 24 czerwca 2010 r. stosując przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz samego zgłoszenia. W niniejszej sprawie utwardzenie terenu inwestor realizował na podstawie dokonanego zgłoszenia, jednakże z przekroczeniem zakresu tego zgłoszenia. W sprawie występuje zatem przypadek wskazany w art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, tj. wykonywanie robót budowlanych z naruszeniem art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego, co powoduje zastosowanie trybu art. 50, a w kolejnym etapie art. 51. Nakaz rozbiórki przewidziany w ostatnim przepisie nie jest obligatoryjny i powinien być orzekany tylko wówczas, gdy nie jest możliwe doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W niniejszej sprawie możliwość taka istniała, dlatego organ nałożył na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych, polegających na doprowadzeniu robót do stanu zgodnego ze zgłoszeniem. Inwestor wywiązał się z tego obowiązku dokonując rozbiórki płyt betonowych o pow. 56 m2, w wyniku czego pozostało utwardzenie o powierzchni zgodnej z dokonanym zgłoszeniem. Z tych względów zasadnym było stwierdzenie wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia 26 listopada 2009 r. Ponadto za niezasadne organ odwoławczy uznał twierdzenia, iż wody opadowe z utwardzonej powierzchni odprowadzane są na działkę skarżącego. W tym zakresie wskazał, iż przedmiotowe utwardzenie terenu zostało wykonane w odległości 23 m od granicy z działką odwołującego i teren ten od zrealizowanego utwardzenia do granicy działki jest nieutwardzony. Również z protokołu oględzin wynika, iż teren działek A. D. jest częściowo zniwelowany i płaski na całej powierzchni. Także dokonane zgłoszenie nie przewidywało wskazania poziomu utwardzenia gruntu na działkach. Z powyższą decyzją nie zgodził się R. K., zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżący wskazał, iż decyzja narusza art. 7, art. 77 i art. 8 k.p.a. W szczególności organ bezpodstawnie uznał, iż utwardzenie terenu znajduje się w odległości 23 m od granicy działki, podczas gdy odległość ta wynosi niecałe 5 m. Nie została zbadana również sprawa immisji wód na posesje skarżącego jak i okoliczności ciągłej obecności na terenie sąsiednim samochodów ciężarowych. Swoim działaniem organy nadzoru budowlanego zalegalizowały faktyczną samowolę budowlaną uciążliwą dla okolicznych posesji. Podniósł również, iż działki leżą w bliskości terenów objętych programem Natura 2000, co oznacza, że inwestycja wykonana na działkach podlega wymogowi udzielenia pozwolenia na budowę jak i ocenie oddziaływania na środowisko. Do skargi skarżący dołączył dokumentację fotograficzną przedstawiającą zastoiny wodne na jego działce oraz przedstawiającą zaparkowane na sąsiedniej działce samochody ciężarowe. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana kontrola sądowa zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby naruszała ona prawo w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie była wydana na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 nr 156 poz. 1118 ze zm., dalej zwaną Prawo budowlane) decyzja stwierdzająca wykonanie obowiązków koniecznych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. O zastosowaniu w sprawie powyższego przepisu przesądziła wcześniejsza ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26 listopada 2009 r. nakładająca na A. D. obowiązek wykonania robót budowlanych na działkach nr [...]12/2 i [...]12/3 polegających na doprowadzeniu wykonanych robót do stanu zgodnego z dokonanym zgłoszeniem. Decyzja ta wydana została w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że decyzja powyższa nie była przedmiotem odwołania, a następnie skargi sądowoadministracyjnej. Zaskarżona obecnie decyzja jest jedynie konsekwencją opisanej wyżej decyzji, albowiem stwierdza ona wywiązanie się inwestora z obowiązku nałożonego wcześniejszą ostateczną decyzją. Przywołany zaskarżoną decyzją przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, iż po upływie terminu wyznaczonego inwestorowi w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego na wykonanie określonych czynności legalizacyjnych, lub wcześniej na żądanie inwestora, organ nadzoru budowlanego wyłącznie sprawdza wykonanie nałożonego obowiązku. Bezspornym w sprawie jest, że inwestor A. D. dokonał w dniu 25 czerwca 2009 r. zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na utwardzeniu komunikacji wewnętrznej kostką brukową o pow. 90 m2 i płytami żelbetowymi o pow. 200 m2 na działkach nr [...]12/2 i [...]12/3 w I. Zgłoszenie to zostało przyjęte przez Starostę [...] bez sprzeciwu (v. k. 18 akt organu I instancji). Bezspornym również jest, iż w toku realizacji przedmiotowego zamierzenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że inwestycja realizowana jest z naruszeniem warunków określonych w zgłoszeniu. Inwestor zwiększył bowiem powierzchnię utwardzenia terenu płytami żelbetowymi z 200 m2 do 255 m2. Ponadto stwierdzono budowę czterech słupów oświetleniowych z zainstalowanymi kamerami. Takie działanie inwestora spowodowało wstrzymanie przez organ pierwszej instancji robót budowlanych na postawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Do zastosowania rygoru określonego w tym przepisie konieczne jest ustalenie wykonywania robót budowlanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Kolejnym krokiem w prowadzonym postępowaniu było wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Jak wskazano wyżej taki obowiązek na inwestora organ nałożył, co nie spotkało się ze sprzeciwem żadnej ze stron postępowania. Powyższy stan rzeczy oznaczał, ż inwestor uprawniony był do kontynuowania rozpoczętych robót budowlanych dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o stwierdzeniu wykonania nałożonego obowiązku (art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego), W niniejszej sprawie zobowiązany A. D. fakt doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego ze zgłoszeniem zakomunikował organowi pierwszej instancji w dniu 20 kwietnia 2010 r. Okoliczność tę potwierdziła dokonana w dniu 21 kwietnia 2010 r. kontrola. Jak wynika z protokółu kontroli inwestor zdemontował 15 płyt co daje powierzchnię ok. 56 m2. Tym samym powierzchnia utwardzenia wykonana z płyt żelbetonowych została doprowadzona do stanu zgodnego z dokonanym zgłoszeniem. Konsekwencją powyższego stało się wydanie decyzji stwierdzającej wykonanie przez inwestora obowiązku wynikającego z wcześniejszej decyzji, kończącej procedurę naprawczą. Jednakże z uwagi na zakres przedmiotowy rozpoznawanej sprawy ta wcześniejsza decyzja nie mogła być przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Należy zatem podkreślić, że skoro w sprawie została wydana ostateczna decyzja w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a taki charakter ma decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26 listopada 2009 r., i w całości decyzja ta została wykonana, to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest wydanie decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązku o której mowa w art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. W tym postępowaniu organ nadzoru budowlanego jest zobligowany zbadać jedynie czy inwestor wykonał obowiązek, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i w zależności od dokonanych ustaleń zobowiązany jest podjąć decyzję, o której mowa w art. 51 ust. 3 pkt 1 lub 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, że niniejsze postępowanie naprawcze prowadzone było wyłącznie w ramach zakreślonych przez inwestora dokonanym zgłoszeniem. Innymi słowy celem tego postępowania było doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z tym zgłoszeniem, przyjętym bez sprzeciwu. Tak więc poza zakresem postępowania była kontrola legalności innych robót budowlanych wykonanych przez inwestora. W szczególności organ nie kontrolował, czy inwestor legalnie dokonał utwardzenia działki nr [...]12/2 betonowym gruzem z żużlem i kamieniami, na co wskazuje skarżący. W tym zakresie skarżący może złożyć do organów nadzoru budowlanego kolejne żądanie przeprowadzenia kontroli legalności wykonanego w ten sposób utwardzenia terenu. Powyższe odnosi się również do okoliczności zalewania działki skarżącego wodami spływającymi z działki sąsiedniej. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi i dlatego ją oddalił - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).