II SA/Lu 535/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r. tutejszy sąd odrzucił skargę A.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego z powodu nieuzupełnienia w terminie braków skargi oraz nieuiszczenia wpisu od skargi. W dniu 1 października 2013 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie odebrała wezwania do uiszczenia wpisu oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi z powodu konieczności sprawowania opieki nad chorym ojcem. Wyjaśniła, że w miesiącach: maj, czerwiec i lipiec przebywała całymi dniami u rodziców. Do wniosku skarżąca dołączyła dowód uiszczenia wpisu od skargi oraz trzy poświadczone za zgodność z oryginałem odpisy skargi, a także kartę informacyjną pobytu w szpitalu jej ojca M. K. oraz akt zgonu ojca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek A. K o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 73 p.p.s.a. Oznacza to, że przesyłka, zawierająca wezwanie została złożona w placówce pocztowej, dwukrotnie awizowana, a z powodu nieodebrania jej przez adresatkę w terminie, zwrócona sądowi jako nadawcy. Za datę doręczenia przesyłki uznano w związku z tym dzień 12 lipca 2013 r., tj. ostatni dzień 7 – dniowego terminu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od drugiego awizowania. Jako przyczynę nieodebrania tej przesyłki skarżąca wskazała przebywanie poza miejscem zamieszkania w związku z opieką nad chorym ojcem w miesiącach: maj, czerwiec i lipiec 2013 r. Okoliczność ta nie wskazuje na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji osobistej A. K., związanej z koniecznością opieki nad chorym członkiem najbliższej rodziny, jego pobytem w szpitalu i śmiercią. Należy jednak zauważyć, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 12 kwietnia 2012 r., I FZ 13/12, LEX nr 1136361). Ani z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, ani z dołączonych do niego dokumentów nie wynika, by istniała nieusuwalna przeszkoda uniemożliwiająca skarżącej, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, odebranie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków formalnych skargi, a następnie wykonanie wezwania. Okolicznością taką nie jest konieczność sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny. Konieczność sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny nie stanowi przeszkody nie do przezwyciężenia, jeżeli jest to jedyna okoliczność stanowiąca przesłankę ewentualnego przywrócenia terminu. Choroba członka rodziny może usprawiedliwiać przywrócenie terminu jedynie wówczas, gdy jest nagła, rodząca konieczność zapewnienia nieustannej opieki, a brak jest osób, którymi można by było się wyręczyć czy to w sprawowaniu tej opieki, czy dokonaniu czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 20 stycznia 2011 r. II OZ 1365/10, z dnia 17 czerwca 2011 r., II OZ 494/11). Ponadto, nawet gdyby przyjąć brak winy skarżącej w uchybieniu terminu, to jej wniosek podlegałby oddaleniu z uwagi na niezachowanie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro skarżąca, jako przyczynę uchybienia terminu wskazała przebywanie poza miejscem zamieszkania z powodu konieczności sprawowania opieki nad ojcem w miesiącach: maj, czerwiec, lipiec 2013 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od 31 lipca 2013 r., upłynął w dniu 7 sierpnia 2013 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła w dniu 1 października 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych względów, wobec niespełnienia przez skarżącą przesłanek przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, sąd odmówił przywrócenia tego terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.