II SA/Lu 535/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. w sprawie ze skargi Z. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie p o s t a n a w i a ustanowić dla Z. W. adwokata z urzędu. Wnioskiem zawartym na urzędowym formularzu (druk PPF) skarżący Z. W. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jest przyznaniem prawa pomocy w zakresie częściowym. Jak natomiast stanowi art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w takim zakresie następuje, gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze oraz treść wniosku strony uznać należało, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mianowicie z treści oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnych zasobów finansowych ani majątku. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie ZUS w kwocie [...]zł netto. Mając na uwadze sytuację materialną strony (niski dochód ze świadczenia z ZUS, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania) przyjąć należało, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.