II SA/Lu 535/19

18 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu 18 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2019 r., znak: [...], w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] czerwca 2019 r., znak: [...], utrzymało w mocy decyzję, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L., Kierownika F. N. 4 Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. z 29 marca 2019 r., znak: [...] 2019, o odmowie przyznania I. B. zasiłku celowego z przeznaczeniem na refundację kosztów poniesionych na realizację recept. Decyzja Kolegium została doręczona skarżącej 11 lipca 2019 r., w trybie określonym w art. 44 k.p.a. 14 sierpnia 2019 r. skarżąca wniosła do Sądu skargę na tę decyzję. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi jako spóźnionej. W piśmie złożonym osobiście w siedzibie Sądu 8 października 2019 r. (datowanym na 26 września 2019 r.) skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. 8 listopada 2019 r. skarżąca złożyła pismo (datowane na 7 sierpnia 2019 r.), w którym wskazała okoliczności uzasadniające – w jej ocenie – przywrócenie terminu. Następnie 25 listopada 2019 r. skarżąca wniosła pismo (datowane na 21 listopada 2019 r.), w którym podtrzymała swój wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z 27 listopada 2019 r. Sąd odrzucił opisany wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 164/20, oddalił zażalenie skarżącej na ww. postanowienie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wskazano wyżej, zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo skarżącej 11 lipca 2019 r. Skarga I. B. na tę decyzję została złożona 14 sierpnia 2019 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który – z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a. – upłynął 12 sierpnia 2019 r. Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu postanowienia z 28 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 164/20, wskazał, że "prawidłowo więc w sprawie przyjął Sąd pierwszej instancji, że przedmiotowa skarga złożona osobiście przez skarżącą 14 sierpnia 2019 r. została wniesiona z uchybieniem terminu". Skargę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.