II SA/Lu 539/06
WyrokWSA w Lublinie2006-07-06
Skład orzekający: Witold Falczyński, Maciej Kierek, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie odbywającej karę pozbawienia wolności przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego, nawet jeśli potrzebuje środków na leki i witaminy?Ratio decidendi
Osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Okoliczność, że skazany potrzebuje środków na leki i witaminy, nie ma znaczenia dla tej zasady prawnej.Stan faktyczny
Skarżący S. O. domagał się przyznania zasiłku stałego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą przyznania tego świadczenia, wskazując, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. Skarżący argumentował, że potrzebuje środków na leki i witaminy, których nie zapewnia zakład karny.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].Nr [...], którą odmówiono przyznania S. O. świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art.13 ust.1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń z pomocy społecznej nie przysługuje osobie odbywającej karę pozbawienia wolności. Tak właśnie jest w przypadku skarżącego, który od dnia 23 czerwca 2002r. przebywa w Zakładzie [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. O. domagał się sprawdzenia, czy organ odwoławczy działał zgodnie z prawem. Zdaniem skarżącego może on otrzymać choćby częściową pomoc , którą mógłby przeznaczyć na witaminy i lekarstwa, a czego nie zapewnia Zakład [...].
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko i wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do art.13 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U Nr 64, poz.593 ze zmianami ) osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń pomocy społecznej. W sprawie bezspornym jest, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem całkowicie uzasadnione. Nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, o jaki zakres pomocy społecznej ubiega się skazany, skoro powołany przepis stanowi o pozbawieniu go prawa do świadczeń z pomocy społecznej.
Z tych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło