II SA/Lu 54/03
PostanowienieWSA w Lublinie2004-05-11
Skład orzekający: Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Wiesława Achrymowicz asesor WSA (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, jest skuteczne i stanowi podstawę do umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, jest skuteczne, o ile nie jest dotknięte wadami powodującymi proceduralną bezskuteczność tej czynności. W takiej sytuacji znajduje zastosowanie przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiący podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej zaniechanie użytkowania lokalu usługowego jako pralni chemicznej. Organ pierwszej instancji nakazał doprowadzenie samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania lokalu do stanu zgodnego z prawem, czego adresat nie wykonał. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na nowe okoliczności. Skarżący złożył skargę, domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego i merytorycznego rozpoznania sprawy przez ten organ. Na rozprawie przed WSA pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Wiesława Achrymowicz asesor WSA (spr.), Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie : nakazania zaniechania użytkowania lokalu usługowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" nakazał W.W. zaniechanie użytkowania lokalu usługowego nr 1 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. "[...]" w "[...]" , jako pralni chemicznej. Jako podstawę prawną powołał unormowania art. 51 ust. 2 w związku z art. 71 ust. 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia "[...]" tegoż organu, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 powoływanej ustawy Prawo budowlane, zostało nakazane W.W. wykonanie określonych czynności zmierzających do doprowadzenia samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania lokalu usługowego nr 1 w budynku przy ul. "[...]" do stanu zgodnego z prawem, z zakreśleniem terminu do dnia 30 sierpnia 2002 r. Adresat decyzji w terminie tym nie wykonał nałożonych na niego obowiązków.
Po rozpoznaniu odwołania W.W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia "[...]" uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, na mocy art. 138 § 2 kpa. W uzasadnieniu podniósł, że odwołujący się wraz z odwołaniem od pierwszoinstancyjnej decyzji złożył żądaną dokumentację techniczną, wynikającą z decyzji z dnia "[...]".
W tym stanie sprawy, stanął na stanowisku, że zaistniały nowe okoliczności, wymagające ponownego rozpatrzenia, a dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w toku którego należy rozważyć cały materiał dowodowy, zasadnym będzie przesądzenie czy inwestor wywiązał się z nałożonych decyzją z dnia "[...]" obowiązków.
Na powyższe skargę złożył W.W., wnosząc o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy poprzez umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu przedstawił argumentację, że wobec przedstawionych z odwołaniem, żądanych przez organ dokumentów, nie zachodziła potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego, a organ miał podstawy do wydania nie decyzji kasacyjnej, lecz merytorycznie rozstrzygającej sprawę, w myśl unormowań regulujących postępowanie odwoławcze.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Wskazał na naruszenie przez organ pierwszej instancji zasady przewidzianej w art. 7 kpa, który wydał decyzję opartą na dyspozycji art. 51 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, powoływanej wyżej, nie uwzględniając wniosku skarżącego o przesunięcie terminu zakreślonego na wykonanie obowiązków nałożonych na niego decyzją z dnia "[...]", opartą na unormowaniu art. 51 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy. Wydanie merytorycznej decyzji przez organ drugiej instancji naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w dniu 11 maja 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym stanie sprawy zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dotknięte wadliwościami, statuowanymi unormowaniem art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a które powodowałyby proceduralną bezskuteczność tej czynności. Wobec powyższego znajduje zastosowanie dyspozycja art. 161 § 1 pkt 1 ostatnio przywołanej ustawy, stanowiąca prawną podstawę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
jp
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło