II SA/Lu 546/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 16 września 2019 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2019 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia 1 kwietnia 2019 r., nr [...] w sprawie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu instalacji do przetwarzania odpadów z gumy na terenie byłej cukrowni w miejscowości M. K.., gmina R. na działce nr [...]. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2019 r., Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik w dniu 3 lutego 2020 r., został wezwany do wskazania numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lutego 2020 r. W piśmie złożonym w dniu 13 lutego 2020 r., (data nadania w placówce pocztowej), ustosunkowując się do powyższego wezwania pełnomocnik skarżącego wskazał, że pomimo podjęcia szeregu czynności, ustalenie numeru PESEL skarżącego w wyznaczonym terminie nie było możliwe. W dalszej części pisma wyjaśnił, że pomimo skierowania do skarżącego pisma ze wskazaniem danych teleadresowych prowadzonej przez niego kancelarii, do dnia 13 lutego 2020 r. skarżący nie skontaktował się z nim. Pełnomocnik wystąpił także do Urzędu Gminy celem uzyskania numeru PESEL skarżącego, jednak bezskutecznie. Bez oczekiwanego rezultatu zakończyła się także próba uzyskania tych danych z księgi wieczystej nieruchomości będącej własnością skarżącego. W związku z powyższym, pełnomocnik wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 123 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czasu uzyskania prze niego numeru PESEL skarżącego, w celu uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) dalej jako "p.p.s.a.", pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających z art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - jeśli jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Jak wynika bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy wymienione w tym ostatnim przepisie. Ze względu na fakt, że skarga ta stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, miał on obowiązek podania w jej treści numer PESEL. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, w postaci wskazania numeru PESEL skarżącego, zostało prawidłowo doręczone jego pełnomocnikowi wraz z pouczeniem o zakreślonym 7-dniowym terminie na jego wykonanie oraz o skutkach zaniechania tej czynności w postaci odrzucenia skargi - w dniu 6 lutego 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 50 akt sądowych). Jednak pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 13 lutego 2020 r. wezwanie nie zostało wykonane. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostają okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik w piśmie z dnia 13 lutego 2020 r., dotyczące braku kontaktu ze skarżącym. Mając na uwadze powyższe, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.