II SA/Lu 547/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz uchyla decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu na rzecz S. N. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu decyzją z dnia 24 czerwca 2010 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania S. N. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Biłgoraj z dnia 7 maja 2010r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu podano, że Wójt Gminy Biłgoraj ustalił na wniosek H. K. warunki zabudowy polegające na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczo-garażowego na działkach ... położonych w miejscowości K. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył S. N., który nie wyraził zgody na lokalizację budynku gospodarczego w odległości 1,5 m od granicy działek stanowiących jego własność. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania uznając, że decyzja została wydana po przeprowadzeniu analizy wskazującej, iż na danym terenie istniej zabudowa umożliwiająca określenie warunków zabudowy, a istniejąca lokalizacja budynków gospodarczych występuje w granicach działek i w odległości 1,5 m od granicy. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zapis w decyzji organu I instancji o dopuszczalnej lokalizacji budynku gospodarczego w odległości 1,5 m od granicy z działką... nie narusza prawa, gdyż tak stanowi § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył S. N. , który zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 7, 77 § 1, 140, 107 § 1 i 3, 138 § 2 kpa oraz prawa materialnego – art. 53 ust. 3 pkt 1, art. 54 pkt 2 lit. "d", art. 55, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – a także art. 32 ust. 1 Konstytucji RP i art. 140 i 144 Kodeksu Cywilnego – wnosił o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący kwestionował zasadność dopuszczenia budowy w odległości 1,5 m od granicy jego działki, zarzucał niewyjaśnienie sprawy, zakwestionował przeprowadzenie analizy funkcji, ich zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o jakich mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak wnikliwego rozpatrzenia dowodu w postaci mapy kartograficznej z zaznaczonym obszarem planowanej zabudowy, a także pominięcie naruszenia interesu prawnego skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa, do czego sąd jest zobowiązany z mocy art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ze zm. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdzić należy, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie jak i z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Z powyższych względów zaskarżoną decyzję jak i decyzję organu I instancji należało wyeliminować z obrotu prawnego przez ich uchylenie. Postępowanie przed organem administracji I instancji zostało wszczęte na wniosek H. K., który wnosił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek oznaczonych Nr ... w K. w celu realizacji budynku mieszkalnego o wymiarach 12 x 12 m na działce nr ... oraz garażu z budynkiem gospodarczym o wymiarach 5 x 17 x 43 m na działce nr ... – z możliwością lokalizacji budynku w odległości 1,5 m od granicy działki nr ... Wnioskodawca nie określił czy wskazane działki stanowią jedną działkę budowlaną w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z Nr 80, poz. 717) czy są odrębnymi działkami gruntu przewidzianymi pod budowę budynku mieszkalnego i pod budowę garażu z budynkiem gospodarczym. W dokonanej przez urbanistę L. K. analizie funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu w sąsiedztwie objętych wnioskiem działek stwierdzono, że znajdują się one w obszarze zabudowy mieszkaniowej i mają dostęp do drogi powiatowej. Określono także występujące w zabudowie mieszkaniowej i zabudowie gospodarczej parametry linii zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej oraz geometrie dachu. W analizie zawarto także zapis lokalizacji budynków gospodarczych w granicy z działkami sąsiednimi oraz z odległości min. 1,50 m od nich. Na podstawie przedstawionej analizy organ I instancji sporządził projekt decyzji o warunkach zabudowy i przesłał go stronom w piśmie z dnia 26 kwietnia 2010 r. Wnioskodawca H. K. wniósł o zmianę projektu decyzji o warunkach zabudowy dla budynku garażowo-gospodarczego na działce nr ... przez określenie: szerokości elewacji frontowej na 7 m – równolegle do drogi powiatowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej na 5 m, długości budynku – na 20 m – równolegle do granicy działek ... oraz kąta nachylenia połaci dachowej do 350 i wysokości kalenicy – 7 m. Decyzją z dnia 7 maja 2010 r. organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczo-garażowego wraz z urządzeniami budowlanymi na terenie działek nr .... w miejscowości K. w tym – budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce .... i budynku gospodarczo-garażowego na działce nr... Organ określił warunki kształtowania zabudowy dla obu budynków, warunki ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego zabytków, dóbr kultury współczesnej, warunki obsługi w zakresie komunikacji infrastruktury technicznej oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich przez nawiązanie do art. 5 ustawy Prawo budowlane i rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Określając warunki kształtowania zabudowy budynku garażowo- gospodarczego na działce ... organ zawarł w punkcie 2e zapis, iż dopuszcza się lokalizację budynku w odległości 1,50 m od granicy ewidencyjnej działki ... i nr .... Rozpoznając odwołanie S. N. od decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając jej ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny odnosząc się do złożonej przez S. N. skargi podziela jej wywody co do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na treść decyzji jak i co do naruszenia przepisów prawa materialnego. Podstawę prawną do wydania decyzji o warunkach zabudowy stanowią przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wydane na jej podstawie rozporządzenia wykonawcze, które szczegółowo wskazują jakie wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – zawarte powinny być w decyzji o warunkach zabudowy, a także jakie czynności właściwy organ winien wykonać w celu ustalenia tych wymagań dla nowej zabudowy. Żaden z tych przepisów nie nakłada na organ orzekający w przedmiocie warunków zabudowy obowiązku badania i ustalenia odległości jak będzie dzieliła budynek od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Kwestia ta należy do organu właściwego do orzekania w sprawie pozwolenia na budowę, który szczegółowo określa lokalizację obiektu budowlanego. Organ orzekający o ustaleniu warunków zabudowy nie może wkraczać w kompetencje organu powołanego do udzielania pozwolenia na budowę, do którego należy ocena, czy projektowany obiekt odpowiada warunkom wynikającym z prawa budowlanego i przepisów szczególnych. Rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji o dopuszczeniu lokalizacji budynku gospodarczo-garażowego w odległości 1,50m od granicy ewidencyjnej działki nr ... i nr ... stanowi naruszenie prawa materialnego – ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto – niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd stwierdza, że niektóre określone w decyzji warunki zabudowy są co najmniej dowolne, bowiem wykraczają poza granice wniosku oraz przekraczają parametry zabudowy stwierdzone na obszarze analizowanym – w sąsiedztwie terenu objętego wnioskiem. Lakoniczność uzasadnienia decyzji nie pozwala na ocenę zgodności z prawem tych zapisów. W punkcie 1 lit.g decyzji dopuszczono usytuowanie w połaci dachowej lukaru i wykuszy oraz okien połaciowych – bez wskazania powodu takiego zapisu. W punkcie 2c określono wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku gospodarczo-garażowego do ok. 5 m , podczas gdy w analizowanym obszarze w zabudowie gospodarczej wysokość ta wynosi jedynie do 3 m. Podobnie przy określaniu geometrii dachu w punkcie 2d wysokość kalenicy występuje w analizowanym terenie do 5,5 m , natomiast w decyzji ustalono tę wysokość na 7 m. Ubocznie należy stwierdzić, że w aktach brak jest podpisanego przez Wójta Gminy Biłgoraj załącznika nr 2 do decyzji organu I instancji o warunkach zabudowy z dnia 7 maja 2010 r. Znajdująca się na k-13 akt I instancji analiza funkcji i cech zabudowy stanowi załącznik do projektu decyzji o warunkach zabudowy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji rozważy treść wniosku i mając na uwadze wskazówki zawarte w niniejszym wyroku wyda decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, a swoje stanowisko uzasadni zgodnie z wymogami zawartymi w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wymagają uchylenia jako wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy Sąd określił, że decyzja zaskarżona nie może być wykonana, zaś na mocy art. 200 tejże ustawy orzekł o kosztach postępowania.