II SA/Lu 547/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia SO (del.) Robert Hałabis, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku celowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia Z. P. uchyliło postanowienie wydane z upoważnienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. P. o przyznanie mu zasiłku celowego w związku z powodzią w 2010 r. Organ I instancji stwierdził mianowicie, że wniosek został złożony w dniu [...] r., a więc po upływie terminu wskazanego w § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2010r. z dnia 13 lipca 2010r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla rodzin rolniczych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez powódź, obsunięcie się ziemi lub huragan (Dz.U. z 2010r., Nr 132, poz. 889) tj. po 30 września 2010r. Z. P. w zażaleniu wskazywał, że nie został poinformowany o możliwości składania wniosku, choć komisja oszacowała znaczne straty w jego gospodarstwie rolnym – formalny wniosek złożył natychmiast, jak tylko od osób trzecich dowiedział się, że trzeba go złożyć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z przyczyn formalnych, gdyż w świetle art. 64 § 2 kpa pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie wymaga wydania postanowienia, lecz następuje w formie pisma wyjaśniającego. Z. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji. Skarżący ponownie podniósł, że nie wiedział o możliwości złożenia wniosku w niniejszej sprawie. Wskazał, że pomoc finansowa na odbudowę gospodarstwa rolnego jest mu bardzo potrzebna, gdyż gospodarstwo to jest jedynym źródłem utrzymania dla niego i jego rodziny. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. W świetle obowiązujących przepisów pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa nie przybiera formy orzeczenia administracyjnego tj. decyzji czy postanowienia, lecz ma charakter czynności materialno - technicznej - wymaga jedynie sporządzenia adnotacji w aktach i poinformowania o tym wnioskodawcy. Jednocześnie należy wyjaśnić, że pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania choć nie wymaga wydania orzeczenia, to jednak może być kwestionowane przez stronę w trybie skargi na bezczynność organu. Postanowienie organu I instancji wydane w niniejszej sprawie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. P. było więc bezpodstawne, a zatem podlegało wyeliminowaniu z obrotu prawnego poprzez uchylenie z przyczyn formalnych – zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest więc prawidłowe. Wprawdzie nie jest jednoznaczne, że skarżący złożył wniosek po zakreślonym w § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2010r. z dnia 13 lipca 2010r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla rodzin rolniczych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez powódź, obsunięcie się ziemi lub huragan (Dz.U. z 2010r., Nr 132, poz. 889) terminie – trafnie bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w podobnej sprawie w wyroku z dnia 17 czerwca 2009r., II SA/Go 240/09, że "sam fakt uczestnictwa skarżącej w oszacowaniu szkód przez powołaną do tego komisję oraz podpisanie przez nią protokołu z tej czynności ujawnia intencję strony tj. wolę otrzymania pomocy w związku z suszą (...)" – to jednak z uwagi na brak podstawy prawnej do wydania postanowienia, podlegało ono uchyleniu. Wobec zasadnego w tej sytuacji wyeliminowania tego postanowienia z obrotu prawnego i braku merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku – skarżący będzie mógł ewentualnie złożyć zażalenie na bezczynność organu wskazując, kiedy rzeczywiście wyraził wolę uzyskania pomocy finansowej dla rodzin rolniczych. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oddalił skargę.