II SA/Lu 552/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. K. – S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku na zakup żywności p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz radcy prawnego M. R. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w L. przy ul. [...] tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 366 (trzysta sześćdziesiąt sześć) złotych, na którą składa się kwota 219, 60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwota 39, 60 (trzydzieści dziewięć 60/100) złotych za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej oraz kwota 146, 40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwota 26, 40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Radca prawny M. R. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej B. K. – S. w skardze kasacyjnej od wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 271/07 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 maja 2007 r. wniósł o przyznanie według norm przypisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez skarżącą. Referendarz sądowy stwierdził, że: Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych wnioskodawca ustanowiony został pełnomocnikiem skarżącej po wydaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 271/07 wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wnioskodawca działając w imieniu i na rzecz skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 271/07. Skarżąca nie była, więc reprezentowana przez wnioskodawcę w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Ponadto z dołączonej do akt sądowoadministracyjnych kserokopii protokołu rozprawy, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 1 lipca 2008 r. wynika, że wnioskodawca brał udział w tej rozprawie reprezentując skarżącą. Z tych powodów tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z §14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała postępowanie jak i to, że wnioskodawca nie reprezentował skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie składająca się na wynagrodzenie wnioskodawcy kwota za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie stosownie do unormowania §14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc kwota za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% kwoty 240 złotych, powiększonej stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Natomiast za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze względu na przedmiot skargi, która zainicjowała pierwszoinstancyjne postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 271/07 jak i to, że w sprawie tej wnioskodawca sporządził i wniósł skargę kasacyjną składająca się na wynagrodzenie kwota wynosić będzie stosowanie do unormowania § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia powiększonej o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i c) w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.