II SA/Lu 554/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Asesor WSA JerzyDrwal (spr.), Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Z.A. 10,00 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą /z dnia 23 kwietnia 2003 r./ została zakwestionowana – przez skarżącą Z.A. – decyzja Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., na podstawie, której uchylonow całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego /Nr [...]/ z dnia [...] r. nakazującą H.S. i B.P. wymurowanie w budynku gospodarczym, na działce Nr [...] przy ul. [...] w P. ściany oddzielenia przeciwpożarowego oraz zawieszono postępowanie administracyjne w tej sprawie. Zasadniczą podstawę rozstrzygnięcia organu stanowił – w świetle uzasadnienia decyzji – wszczęty proces przed sądem powszechnym w sprawie odszkodowania za szkodę wyrządzoną zniszczeniem części spornego budynku. Z treści skargi wynikało, że trwający proces przed sądem cywilnym o odszkodowanie za zniszczenie przez skarżącą części budynku gospodarczego nie mógł stanowić wystarczającej podstawy do wydania decyzji zawieszającej postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy o odszkodowanie należnego H.S. i B.P. Skarżąca podnosiła ponadto argument, iż budynek gospodarczy /szopa/ został postawiony częściowo na jej gruncie /bez jej zgody/ i mimo kilkakrotnych wezwań nie usunięto budynku z jej nieruchomości. Zdaniem skarżącej Z.A., wymurowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego w tym budynku, od strony należącej do niej działki było zasadne – z uwagi na bliskie sąsiedztwo innych budynków z drewna. W kontekście skargi, ściana powinna być wymurowana w granicy działki z uwzględnieniem nowego stanu jaki został wywołany rozebraniem części budynku znajdującej się dotychczas na działce Z.A. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował o podjętych działaniach związanych z wniesioną skargą. Organ wyjaśnił, iż działając na podstawie art. 38 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uwzględnił w całości skargę Z.A. i decyzją Nr [...] z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję z [...] r., uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w tej sprawie weryfikacją poprzedniego stanowiska w przedmiocie podstaw zawieszenia postępowania, jak również w kwestii celowości wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego bez względu na wynik sprawy o odszkodowanie. W ten sposób organ uznał słuszność argumentów podnoszonych przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne wywołane wniesioną skarga podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Uwzględnienie przez organ skargi w całości nastąpiło w dniu 26 czerwca 2003 r. /wydaną przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję z dnia [...] r./, to jest przed wyznaczoną na dzień 11 maja 2004 r. rozprawą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W trakcie rozprawy skarżąca Z.A. popierała złożoną skargę. Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe wobec uchylenia własnej decyzji przez sam organ administracji publicznej. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 /z powodu skutecznego, cofnięcia skargi przez skarżącego/, czy też w pkt 2 /w razie śmierci strony/. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na mocy art. 201 § 1 tejże ustawy.