II SA/Lu 554/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., znak: [..] w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej nienależnie pobranych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., znak: [..] utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o odmowie umorzenia kwoty świadczeń nienależnie pobranych w wysokości 4023 zł i o rozłożeniu tej kwoty na raty, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał, że zachodzą przesłanki określone w powołanym przepisie, a jednocześnie Sąd nie dopatrzył się z urzędu okoliczności usprawiedliwiających wniosek, świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji o odmowie umorzenia podlegającej zwrotowi kwoty i rozłożenie jej na raty mogłoby spowodować dla skarżącego niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W ocenie Sądu, to uwzględnienie wniosku skarżącego i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby dla niego niekorzystne, ponieważ umożliwiłoby organowi egzekwowanie – na podstawie ostatecznej decyzji z dnia 14 stycznia 2008r. ustalającej wysokość świadczenia nienależnie pobranego i nakazującej jego zwrot - całej kwoty, a nie tylko części określonej w ratach. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.