II SA/Lu 556/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. i K. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu stwierdzenia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym - w zakresie wniosku D. M. i K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 28 maja 2013 r. D. M. i K. M. złożyli skargę do sądu na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu stwierdzenia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym. Skarżący wnieśli jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że nie stać ich na zapłacenie nałożonej kary w kwocie 4 000 zł, w związku z czym grozi im szkoda w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. Skarżący nie wykazali, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Samo twierdzenie, iż w razie niezapłacenia przez nich kary nałożonej zaskarżonym postanowieniem zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne nie świadczy o tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub szkodę znacznych rozmiarów. Z powyższych względów, wobec niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu.