II SA/Lu 556/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 1 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 30 października 2019 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga A. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019r., znak: [...], w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych. W dniu 12 sierpnia 2021 r., wpłynęło do Sądu pismo skarżącego datowane na dzień 6 sierpnia 2021 r., w którym skarżący oświadczył, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.