II SA/Lu 56/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]., Nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. E. G. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...] ustalającej jednorazową opłatę w wysokości 290730 zł dla skarżącej, właścicielki działki nr [...] położonej w L. przy ul. N. 1, w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tzw. "opłata planistyczna" . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Oz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie został uzasadniony. Tym samym skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 - niepubl.). Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bierze pod uwagę zarzutów dotyczących naruszenia prawa przez zaskarżony akt, bowiem nie stanowią one przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Przesłanki uzasadniające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowią zamknięty katalog. Znaczna szkoda majątkowa jak również niemajątkowa, o której mowa wart. 61 § 3 p.p.s.a., to szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi możliwość ewentualnego przywrócenia do stanu pierwotnego. Poza tym nie wywołuje niebezpieczeństwa poniesienia strat na zdrowiu i życiu. Ponadto w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej (tak jak w niniejszej sprawie) nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 20 grudnia 2004 L, GZ 138/04, opubl. Lex Polonica). Sąd nie dopatrzył się także z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Prezydenta Miasta .z dnia [...] r. Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.