II SA/Lu 565/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. T. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 429/14 postanawia 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić C. T. kwotę 250 złotych (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 429/14 oddalił skargę C. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r., (k. 82 akt sądowych). C. T. nie wnosił skargi kasacyjnej, wobec tego stwierdzono prawomocność ww. wyroku od dnia 8 maja 2015 r. Następnie w dniu 31 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego, k. 19 akt sądowych) pismem z dnia 30 lipca 2015 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 565/15 wskazując jako podstawę wznowienia art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w sprawie II SA/Lu 429/14 "stwierdzenia zawarte na str. 8 uzasadnienia wyroku odnośnie m.p.z.p. miasta i gminy A. jest niezgodne z treścią zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. dalej [...], oraz ustalonym stanem faktycznym, a przedstawionym na str. 2 uzasadnienia wyroku." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone zostały w art. 271, art. 272 oraz art. 273 p.p.s.a. Stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, na posiedzeniu niejawnym, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie z przedstawionych przez stronę okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania wynika, że skarga ta została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, jednakże skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Z akt sprawy wynika, że o wskazanej w skardze przyczynie wznowienia skarżący wiedział już bądź mógł już wiedzieć, co najmniej w dniu 7 kwietnia 2014 r., tj. w dniu doręczenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2015 r. wraz z uzasadnieniem, a nie jak twierdzi w dniu 11 maja 2015 r., kiedy to faktycznie zapoznał się z jego treścią. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 429/14 mijał więc w dniu 7 lipca 2015 r. Zatem skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania w dniu 31 lipca 2015 r. uchybił trzymiesięcznemu terminowi do jej wniesienia. Z tych powodów, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 tej ustawy.