II SA/Lu 566/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Bogusław Wiśniewski asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego /[...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2003r. /[...] nakazującą P.T. rozbiórkę będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej o wymiarach 7,50m x 5,00m na działce nr 493/1 położonej w miejscowości G. W uzasadnieniu podzielając stanowisko organu I instancji, organ odwoławczy wyjaśnił, że P.T. rozpoczął budowę przedmiotowego budynku bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dokonane przez niego w Starostwie Powiatowym zgłoszenie zamiaru budowy budynku gospodarczego o wymiarach 5 m x 7,0 m nie uprawniało do budowy. Fakt rozpoczęcia budowy bez pozwolenia ustalono w toku oględzin przeprowadzonych 30 sierpnia 2002r., w trakcie których stwierdzono, że P.T. rozpoczął już budowę, a mianowicie wykonał fundamenty, dwa słupy zbrojone o wymiarach 0,6 m x 0,4 m i wysokości 1,3 m i 1,5 m, ściany z cegły o wysokości 1,17 m na odcinku 7,5 m i wysokości 1,6 m na odcinku 1,5 m, a więc tę część budynku wykonał przedwcześnie, w warunkach samowoli budowlanej. Zdaniem organów administracyjnych budowa budynku, o rozmiarach 5 m x 7,5 m, a więc o powierzchni przekraczającej 35 m - na podstawie art. 29 ust.1 pkt.1 lit.a ustawy - Prawo budowlane, wymaga pozwolenia właściwego organu, ponieważ ze względu na powierzchnię zabudowy, tego rodzaju obiekt nie może być realizowany na podstawie jedynie zgłoszenia zamiaru budowy. Organ wyjaśnił ponadto, że również w przypadkach, w których ustawa zezwala na wykonanie obiektu budowlanego na podstawie zgłoszenia, rozpoczęcie budowy możliwe jest dopiero po upływie 30 dni od dokonania zgłoszenia, w ciągu których właściwy organ ma prawo wnieść sprzeciw ewentualnie po otrzymaniu przez inwestora od organu pisemnego oświadczenia, że nie wnosi zastrzeżeń w stosunku do robót objętych zgłoszeniem. Organ II instancji podkreślił, że ustawa - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie przewiduje postępowania legalizacyjnego, a więc właściwy organ ma obowiązek wydać nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego samowolnie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P.T. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem zasad postępowania oraz prawa materialnego – art. 48 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że nie dopuścił się samowoli budowlanej, ponieważ w dniu 18 sierpnia 2002 r. złożył w Urzędzie Gminy pisemne zgłoszenie wraz z niezbędnymi dokumentami, które następnie w dniu 30 sierpnia 2003 r. odebrał i przekazał do Starostwa Powiatowego. Pismem z dnia 2 września 2002 r. został powiadomiony, że zgłoszenie zostało przyjęte i Starosta nie wnosi sprzeciwu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że pismem z dnia 20 listopada 2002 r., znajdującym się w aktach sprawy, Wójt Gminy wyjaśnił, że w P.T. w dniu 15 sierpnia 2002 r. zgłosił się w Urzędzie Gminy jedynie w celu zasięgnięcia informacji o formalnościach dotyczących budowy budynku gospodarczego , zaś pracownik urzędu pomógł mu w przygotowaniu i skompletowaniu wymaganych dokumentów. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) roboty budowlane można rozpocząć na podstawie pozwolenia na budowę z zastrzeżeniami art. 29 i art. 30 ustawy. W razie uchybienia przez inwestora temu obowiązkowi organ administracyjny na podstawie art. 48 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ma obowiązek nakazać w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego. W świetle art. 29 cyt. ustawy budowa parterowych budynków gospodarczych, związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej o powierzchni zabudowy przekraczającej 35 m przy rozpiętości konstrukcji większej niż 4,8 m wymaga pozwolenia na budowę właściwego organu. Poza sporem jest w niniejszej sprawie, że skarżący P.T. rozpoczął w sierpniu 2002 r. budowę budynku gospodarczego i do dnia 30 sierpnia 2002 r. wykonał fundamenty, dwa słupy zbrojone o wymiarach 0,6 m x 0,4 m i wysokości 1,3 m i 1,5 m, ściany z cegły o wysokości 1,17 m na odcinku 7,5 m i wysokości 1,6 m na odcinku 1,5 m. Łączna powierzchnia wznoszonego budynku o rozmiarach 5 m x 7,5 m wynosi 37,5 m, czego skarżący w toku postępowania nie zakwestionował, a zatem w świetle powołanego wyżej przepisu powinien był uprzednio uzyskać pozwolenie na budowę, a uchybiając temu obowiązkowi dopuścił się samowoli budowlanej. Skarżący podejmował wprawdzie nieformalnie wstępne czynności zmierzające do zgodnego z prawem dokonania budowy, ale miały one charakter wyłącznie informacyjny. W dniu 30 sierpnia 2002 r. dokonał na piśmie zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego, który w części już wybudował nie będąc do tego uprawnionym. Poza tym skarżący rozpoczął budowę budynku o rozmiarach większych niż podane w zgłoszeniu i przekraczających powierzchnię zabudowy 35 m i w związku z tym nie wystarczało tu tylko dokonanie zgłoszenia, ale konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, ze względu na to, że ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie przewidywała możliwości legalizacji samowoli budowlanej, organ administracyjny miał obowiązek nakazać rozbiórkę budynku wybudowanego lub będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia. Mając powyższe na uwadze należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 )