II SA/Lu 569/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od obowiązków alimentacyjnych - w zakresie zwrotu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem postanawia zwrócić z urzędu S. P. 100 (sto) złotych uiszczone jako opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od obowiązków alimentacyjnych. W dniu 28 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem na adres jego kancelarii. Do wniosku dołączył dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W myśl art. 239 pkt 1 lit. a/ P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa dotycząca uznania osoby za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od obowiązków alimentacyjnych jest sprawą z zakresu pomocy społecznej. Uzasadnienie wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r. sporządzone zostało zatem w sprawie, w której skarżący podlega ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych, stąd opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wniesiona przez skarżącego podlega zwrotowi na jego koszt, stosownie do treści art. 225 w zw. z art. 234 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.