II SA/Lu 571/18
PostanowienieWSA w Lublinie2018-06-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia jest uzasadnione, gdy skarżąca uprawdopodobniła, że jej sytuacja materialna jest trudna i egzekucja świadczenia może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia jest zasadny, gdy skarżąca uprawdopodobni istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy dochody rodziny są niskie, a kwota do zwrotu znacznie je przewyższa, egzekucja może prowadzić do skutków trudnych do odwrócenia.Stan faktyczny
Skarżąca M. R. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na swoją trudną sytuację materialną – brak majątku, brak zatrudnienia, niskie dochody partnera i wysokie miesięczne wydatki rodziny. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego.
W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania powołując się na złożone przez nią oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Z przedmiotowego oświadczenia wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, nie pracuje, a jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę jej partnera w wysokości 2200 zł. Dodatkowo podnosi, że na miesięczne wydatki składają się: rata kredytu w wysokości 117 zł, czynsz za mieszkanie w wysokości 305 zł, opłata za żłobek -110 zł, pampersy – 90 zł, środki higieny – 100 zł, zakupy spożywcze – 600zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że miesięczny dochód jej rodziny wynosi 2200 zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę 734 zł. Jak wynika z zaskarżonej decyzji skarżąca jest zobowiązana do zwrotu kwoty 4753,24 zł, co znacznie przewyższa jej dochody. Zauważyć należy, iż skutki zapłaty (egzekucji) świadczenia pieniężnego są co do zasady odwracalne, niemniej biorąc pod uwagę okoliczności wskazane przez skarżącą w oświadczeniu o stanie rodziny, majątku, dochodach i źródłach utrzymania należy stwierdzić, że ewentualna egzekucja przedmiotowego świadczenia może w istocie spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżąca uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło