II SA/Lu 572/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać Z. W. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. W dniu 19 grudnia 2010 r. skarżący Z. W. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie stały dochód w postaci niewielkiej emerytury, jest ona jednak tak niska, że nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Wysokość tej emerytury nie pozwala bowiem na skromną nawet egzystencję. Z akt sprawy wynika, że Z.W. od lat otrzymuje różne świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a. Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.