II SA/Lu 572/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie złego stanu technicznego budynku - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać L. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka L. B. wniósł w dniu 24 września 2012 r. na urzędowym formularzu symbol PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i rodzinną skarżącego oraz koszty postępowania stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania tj. kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia adwokata. Skarżący spełnia zatem przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Czteroosobowe gospodarstwo domowe skarżącego wprawdzie posiada stały dochód w postaci renty skarżącego oraz wynagrodzenia za pracę jego żony, jednakże po poniesieniu przez skarżącego kosztów utrzymania mieszkania, spłaty pożyczek, wydatków na leki oraz kosztów wyżywienia i nauki dzieci, kwota jaka pozostaje skarżącemu nie pozwala na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. W efekcie należało uznać, że poniesienie jakichkolwiek wydatków w związku z prowadzonym postępowaniem przekracza możliwości majątkowe skarżącego. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.