II SA/Lu 576/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich w decyzji dotyczącej usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia 11 kwietnia 2011 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Burmistrza odmówił H. P. przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych. Następnie postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2011 r. wydanym na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. - Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w B. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w ww. decyzji w ten sposób, że zdanie "Na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego przez pracownika socjalnego ustalono, że zamieszkuje Pani i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką J. P." winno brzmieć "Na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego przez pracownika socjalnego ustalono, że zamieszkuje Pani i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką J.S.", a także zdanie "Podczas wywiadu Pan S. oznajmił, iż zamierza ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne na matkę, zobowiązując się tym samym do pomagania m.in. przynosząc obiady, umawiając wizyty lekarskie, załatwiając urzędowe sprawy oraz wykonując inne czynności życia codziennego, których Pani nie jest w stanie samodzielnie wykonywać, a których to odmówiła wspólnie zamieszkująca córka J. P." winno brzmieć "Podczas wywiadu Pan S. oznajmił, iż zamierza ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne na matkę, zobowiązując się tym samym do pomagania m.in. przynosząc obiady, umawiając wizyty lekarskie, załatwiając urzędowe sprawy oraz wykonując inne czynności życia codziennego, których Pani nie jest w stanie samodzielnie wykonywać, a których to odmówiła wspólnie zamieszkująca córka J. S.". W uzasadnieniu tegoż postanowienia organ stwierdził, że podczas sporządzania decyzji wadliwie wskazano nazwisko córki wnioskodawczyni, wobec czego niniejszym postanowieniem prostuje się oczywisty błąd. Z postanowieniem tym nie zgodziła się H. P., która w zażaleniu podniosła, że sprostowany błąd dotyczący nazwiska jej córki nie jest błędem pisarskim lecz błędem ustalenia faktu i jako taki nie podlega sprostowaniu. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 27 czerwca 2011 r. wydało postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 13 kwietnia 2011 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu z dnia 11 kwietnia 2011 r. Na uzasadnienie organ podał, że omyłka w rozumieniu art. 113 k.p.a. to widoczne niezgodne z zamierzeniem, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. W związku z tym organ uznał, że zaskarżone postanowienie nie odnosi się do stanu faktycznego sprawy, lecz organ popełnił oczywistą omyłkę polegającą na tym, że pomylił nazwisko córki odwołującej i zamiast J. S. napisał J. P., co wymagało sprostowania. W skardze do tutejszego Sądu, H. P. podtrzymała, iż omyłkowo napisane nazwisko córki nie jest błędem pisarskim tylko błędem ustalenia stanu faktycznego, który świadczy o posiadaniu przez nią innych dzieci. Organ pisząc o córce J. P., pisał o dziecku innej osoby, a nie o jej córce J. S.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Podkreślić należy, że - jak słusznie wskazało Kolegium - ustawodawca nie daje ustawowej definicji pojęć zawartych w powyższym przepisie. Znaczenie tych pojęć zostało natomiast wyjaśnione w orzecznictwie. Mianowicie - błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia albo widocznie niezamierzone opuszczenie wyrazu lub wyrazów, przy czym nie może ono mieć wpływu na merytoryczną treść decyzji, zaś błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego. Z kolei dopuszczone na podstawie tego przepisu prostowanie oczywistych omyłek dotyczy wyłącznie omyłek co do istoty stojących na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, polegającymi na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną przez organ a zostało to wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1502/07). Zgodzić się przy tym należy ze skarżącą, że oczywistość błędu w rozumieniu analizowanego przepisu winna wynikać z natury, a sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. W tej formie bowiem nie jest możliwe tego rodzaju ingerowanie w treść aktu administracyjnego, które co do zasady mogłoby przyczynić się do zmiany rozstrzygnięcia w sposób odbiegający od zawartego w akcie. W trybie art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają bowiem sprostowaniu błędy i omyłki istotne, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji nie wykroczyły poza dopuszczalną treść wymienionego powyżej art. 113 Kodeksu. W niniejszej sprawie Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, wydając postanowienie dnia [...] kwietnia 2011 r., sprostował pomyłkę w decyzji własnej z dnia 11 kwietnia 2011 r. o odmowie przyznania skarżącej H. P. pomocy w formie usług opiekuńczych. Omyłka polegała na tym, że organ w uzasadnieniu tej decyzji błędnie podał nazwisko córki skarżącej J. w ten sposób, że zamiast nazwisko S. wpisał nazwisko P. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż w sprawie bezspornym jest, że skarżąca ma córkę, która nazywa się J. S.. Bezspornym również jest, iż w sprawie nie występuje inna osoba o imieniu i nazwisku J. P.. Na powyższe wskazuje analiza akt administracyjnych organu dołączonych do sprawy oznaczonej sygnaturą II SA/Lu [...]/11. W szczególności treść wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w sprawie oraz twierdzenia samej skarżącej wskazują, że taka osoba jak J. P. w sprawie nie występuje. Należało zatem uznać, że organy wyłącznie przez pomyłkę córce skarżącej J. przypisały jej nazwisko, a nie nazwisko jakie posiada w rzeczywistości. Mając powyższe na uwadze nie budzi żadnych zastrzeżeń Sądu, że jest to oczywista omyłka pisarska, która nie miała żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, wymagała jednak sprostowania. Sprostowanie decyzji nie spowodowało bowiem merytorycznej zmiany decyzji, dlatego należało uznać, że organy prawidłowo zastosowały art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z przytoczonych wyżej przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Natomiast o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).