II SA/Lu 577/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych postanawia umorzyć postępowanie. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. A. K. reprezentowana przez pełnomocnika – męża W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzje i postanowienia doręczone jej w dniu [...] r. Z akt sprawy wynika, że w tym dniu doręczono skarżącej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o uznaniu za nienależnie pobrany zasiłek pielęgnacyjny za okres od [...] do [...] r. i nakazaniu jego zwrotu oraz postanowienie Kolegium z dnia [...] r. o stwierdzeniu uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...]r. przyznającej skarżącej zasiłek pielęgnacyjny od [...] r. do [...] r. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę organ administracji podniósł, że A. K. zmarła w dniu [...] r. (akt zgonu nr [...]). W ocenie Sądu przedmiot postępowania w niniejszej sprawie jest ściśle związany z osobą skarżącej, a nikt inny kogo interesu prawnego dotyczyłby wynik tego postępowania, nie zgłosił swojego udziału w sprawie. Ponadto z treści art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych wynika, że zasiłek pielęgnacyjny, stanowiący świadczenie rodzinne, przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji i przysługuje on niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Natomiast z art. 30 ust. 1 tej ustawy wynika, że do ewentualnego zwrotu pobranych świadczeń rodzinnych, obowiązana jest osoba, która je nienależnie pobrała. Przy czym zgodnie z art. 30 ust. 11 tej ustawy, w przypadku śmierci osoby, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne, należności te wygasają. Stosownie do powołanych przepisów stwierdzić należy, że sporne świadczenie ściśle związane jest z osobą skarżącej. Celem zasiłku pielęgnacyjnego jest bowiem udzielenie pomocy pieniężnej na zaspokojenie potrzeb danej osoby, zaś do zwrotu tego świadczenia obowiązana jest jedynie osoba, która pobrała je nienależnie. W przypadku śmierci tej osoby należności wygasają. Tym samym stwierdzić należy, że przedmiot postępowania nie podlega dziedziczeniu i nie dotyczy interesu prawnego innych osób. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.