II SA/Lu 587/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] oraz postanowienie Starosty z dnia [...] r., nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz J. K. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], odmawiającą J. K. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr [...], położonej w obrębie [...]. Stan tej sprawy przedstawiał się następująco. J. K. wnioskiem z dnia [...] listopada 2017 r. wystąpił do Starosty [...] o wydanie decyzji zezwalającej na budowę budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w miejscowości S. W.. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w tym między innymi do uzupełnienia treści wniosku i przedłożonego projektu budowlanego w zakresie objęcia dodatkowo działki nr [...], wykazania prawa do dysponowania działkami nr [...] i [...] na cele budowlane, usunięcia sprzeczności w przedłożonym projekcie budowlanym odnośnie kategorii obiektu budowlanego, dostosowania lokalizacji projektowanego budynku gospodarczego do warunków § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie organu, nie zostały usunięte przez inwestora braki, o których mowa ww. postanowieniu i dlatego decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego. Strona wniosła odwołanie. Organ odwoławczy uznał je za nieusprawiedliwione z następujących względów: - planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem MR z podstawowym przeznaczeniem jako teren zabudowy zagrodowej (według uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], następnie zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]) z funkcją terenów MR - mieszkalnictwo rolnicze; - kwestią sporną i jednocześnie mającą podstawowe znaczenie dla sprawy jest zatem ustalenie zgodności planowanej inwestycji z uregulowaniami ust. 1 pkt 1.3 ppkt 6 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], którego treść określa, że dopuszcza się lokalizację obiektów kubaturowych w granicy działki lub 1,5 m od niej w przypadku trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych; - obowiązek oceny zgodności projektu budowlanego z obowiązującym planem wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (przepis ten określa, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego); - w razie stwierdzenia naruszeń w tym zakresie organ w drodze postanowienia nakłada obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane); - z przepisów tych wynika obowiązek orzeczenia o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, w przypadku ustalenia przez organ architektoniczno-budowlany niezgodności projektu budowlanego z treścią planu zagospodarowania, której to niezgodności inwestor w wyznaczonym przez ten organ terminie nie usunie; - działka o nr [...] na której ma być usytuowany budynek gospodarczy oraz działka o nr [...], w świetle obowiązujących przepisów stanowią jedną nieruchomość gruntową, ujętą w jednej księdze wieczystej o nr [...] [...] (zatem słuszne jest zatem stanowisko organu I instancji, że brak jest podstaw prawnych uzasadniających objęcie tylko jednej działki ewidencyjnej dokumentacją i wnioskiem o pozwolenie na budowę); - bez wpływu na okoliczności rozpoznawanej sprawy pozostaje wstępny podział działki o nr [...] i planowana sprzedaż wydzielanej części tejże działki, gdyż w obecnym stanie prawnym obie działki ewidencyjne [...] oraz [...] stanowią jedną nieruchomość gruntową; - uznając działkę budowlaną inwestora jako nieruchomość gruntową obejmującą dwie geodezyjne działki gruntu nr [...] i nr [...] stanowiące odrębny przedmiot własności wpisany do tej samej księgi wieczystej stwierdzić należy, iż na działce o szerokości 22,5 m (odczyt ze skali mapy) położonej w całości na obszarze objętym opracowaniem w terenie zabudowanym i zainwestowanym tylko budynkiem mieszkalnym w budowie jest możliwość zlokalizowania projektowanego budynku z zachowaniem podstawowych odległości zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.; - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na danym terenie zawiera upoważnienie do lokalizacji budynku w pobliżu granicy, ale tylko w przypadku trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych, których w tym przypadku nie da się stwierdzić; - zaprojektowanie budynku gospodarczego w spornej lokalizacji biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy nie pozwala na uznanie, że w tym zakresie jest spełniony warunek określony miejscowym planem dotyczący trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych i że zgłaszana inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - inwestor pomimo wydania przez organ I instancji postanowienia z dnia [...] grudnia 2017 r., nakładającego na niego obowiązek usunięcia, w określonym terminie, nieprawidłowości występujących w przedłożonym projekcie budowlanym, do dnia wydania kwestionowanej decyzji nie wywiązał się całkowicie z nałożonego na niego obowiązku i zgodnie z art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego organ I instancji nie miał innej możliwości jak wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2018 r. strona zarzuciła naruszenie: I. przepisów prawa materialnego tj. § 12 ust. 2, ust. 3 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez błędne niezastosowanie tych unormowań, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie występują trudne uwarunkowania spowodowane szerokością działki [...], wymiarami zaprojektowanego budynku gospodarczego, co uzasadnia lokalizację budynku w odległości 1,5 m od granicy działki nr [...] i działki nr [...]; II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 33 ust 1 pkt 1-5, 3 i 4 ustawy prawo budowlane, poprzez nałożenie na skarżącego w toku postępowania obowiązku usunięcia nieprawidłowości w zakresie uzupełnienia treści wniosku i przedłożonego projektu budowlanego poprzez objęcie również działki nr [...], wskazanie prawa do dysponowania działką na [...] na cele budowlane oraz dostosowanie lokalizacji projektowanego budynku gospodarczego do warunków § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. i wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę pomimo tego, że wniosek skarżącego był kompletny pod względem materialnoprawnym, co obligowało organ do zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę; - art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na brak wszelkich niezbędnych czynności w celu ustalenia, czy lokalizacja projektowanego budynku gospodarczego spełnia warunki określonych w § 12 ust 2, 3 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.; - art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności, że w podobnym stanie faktycznym wydano pozwolenie na budowę nr [...] dotyczące działki nr [...], na podstawie którego pozwolono wybudować budynek gospodarczy w odległości 1,5 m od granicy działki - zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji wydanej z naruszeniem przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. J. K. wystąpił o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...] [...]. Według projektu technicznego, budynek ma być posadowiony w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką nr [...] należącą do innej osoby. Organ stwierdził, że wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2017 r. zawiera istotne braki. Z tego powodu Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości (w terminie 20 dni kalendarzowych liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia postanowienia). Skarżącego zobowiązano między innymi do: uzupełnienia treści wniosku i przedłożonego projektu budowlanego w zakresie objęcia dodatkowo działki nr [...], wykazania prawa do dysponowania działkami nr [...] i [...] na cele budowlane, usunięcia sprzeczności w przedłożonym projekcie budowlanym odnośnie kategorii obiektu budowlanego, dostosowania lokalizacji projektowanego budynku gospodarczego do warunków § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, usunięcia sprzeczności w określeniu obszaru oddziaływania obiektu. Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Starosta [...] poinformował stronę, że nie zostały usunięte przez inwestora braki nałożone ww. postanowieniem. Dlatego organ I instancji decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego. Zdaniem organu, kwestią mającą podstawowe znaczenie dla sprawy jest niezgodności planowanej inwestycji z uregulowaniami ust. 1 pkt 1.3 ppkt 6 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], którego treść określa, że dopuszcza się lokalizację obiektów kubaturowych w granicy działki lub 1,5 m od niej w przypadku trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych. Organ odwoławczy stwierdził, że działka budowlana inwestora jako nieruchomość gruntowa obejmuje dwie geodezyjne działki gruntu nr [...] i nr [...] stanowiące odrębny przedmiot własności wpisany do tej samej księgi wieczystej. W tej sytuacji na działce budowlanej o szerokości 22,5 m (według odczytu ze skali mapy) położonej w całości na obszarze objętym opracowaniem w terenie zabudowanym (i zainwestowanym tylko budynkiem mieszkalnym w budowie) jest możliwość zlokalizowania projektowanego budynku z zachowaniem podstawowych odległości zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Skarżący natomiast wywodzi, że zaplanowane usytuowanie spornego budynku na działce nr [...] jest dopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy budynek gospodarczy jest zwrócony ścianą bez okien i drzwi w stronę granicy z działką nr [...]. W takim przypadku według warunków sprecyzowanych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. budynek na działce można usytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej 3 m. Powyższy przepis § 12 w ust. 2 określa, że sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Nie ulega wątpliwości, że stosownie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], dopuszcza się lokalizację obiektów kubaturowych w granicy działki lub 1,5 m od niej, w przypadku trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych. Wojewoda nie neguje, że szerokość działki nr [...] wynosi 14 m. Skoro wnioskowana inwestycja, położona jest zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], na terenie przeznaczonym pod mieszkalnictwo rolnicze, oznaczonym symbolem MR z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej niskiej, to rzeczą organu było odnieść się i ocenić lokalne uwarunkowania budowy budynku gospodarczego związane przede wszystkim z wielkością działki nr [...]. O trudności w zaplanowaniu oraz w zagospodarowaniu przestrzennym ww. działki może świadczyć chociażby to, że istnieje już w pobliżu budynek mieszkalny jednorodzinny (w trakcie budowy). Jest on posadowiony na dwóch działkach (nr [...] oraz [...]). Do tego zagadnienia organ w ogóle się nie odnosi w swoich rozważaniach, podobnie zresztą. jak i do kwestii szerokości działki budowlanej nr [...] w kontekście możliwości inwestowania stosownie do uwarunkowań wynikających z ustaleń wprowadzonych w tym zakresie przez obowiązujący plan miejscowy. Trudne uwarunkowania, o których mowa w planie, dotyczące rozwiązań przestrzennych, nie zostały poddane ocenie organu, który swoje rozważania w tej materii sprowadził w istocie do przedstawienia argumentacji, że działka budowlana inwestora stanowi nieruchomość gruntową obejmującą dwie geodezyjne działki gruntu (nr [...] i nr [...]) stanowiące odrębny przedmiot własności wpisany do tej samej księgi wieczystej. Organ założył, formułując wcześniej i prezentując pojęcie działki budowlanej – na podstawie art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 2 pk12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w powiązaniu z treścią 46 § 1 Kodeksu cywilnego, że na działce budowlanej (składającej się z dwóch działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]) o szerokości 22,50 m (zgodnie z odczytem ze skali mapy) istnieje możliwość zlokalizowania projektowanego budynku z zachowaniem podstawowych odległości od granicy nieruchomości (odległości określonych w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Organ odwoławczy przyjął, że za takim rozwiązaniem przemawia fakt, że stan prawny nieruchomości oparty jest na systemie realnym (księga wieczysta jest prowadzona dla nieruchomości, a nie dla właściciela). Posługując się pojęciem działki budowlanej, decydującego znaczenia nie może mieć wyłącznie okoliczność, że wydzielone geodezyjnie działki utraciły swoją odrębność z powodu "połączenia" ich w jednej księdze wieczystej. Bez znaczenia jest w sprawie, że dla działki nr [...] nie założono i nie prowadzi się odrębnej księgi wieczystej. Stąd też pogląd organu odwoławczego, że działka nr [...] i nr [...] stanowi jedną nieruchomość gruntową (ujętą w księdze wieczystej nr [...] [...]) i w konsekwencji jedną działkę budowlaną, którą powinno się objąć dokumentacją techniczną i wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę, nie mógł zyskać akceptacji składu orzekającego WSA w Lublinie. Należy zwrócić uwagę, że Wojewoda utrzymując w mocy decyzję organu I instancji (na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) podzielił stanowisko – jasno wyrażone w uzasadnieniu decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. – co do tego, że w niniejszej sprawie nie ma trudnych uwarunkowań przestrzennych i bez naruszenia planu miejscowego (w zakresie, w jakim on dopuszcza zbliżenie budynku do granicy nieruchomości), nie można było w pozytywny sposób załatwić wniosku skarżącego. Czynności organu odwoławczego przy rozpoznawaniu sprawy pozwolenia na budowę oraz badaniu zarzutów i wniosków odwołania skarżącego ograniczyły się przede wszystkim do przytoczenia fragmentu planu miejscowego (w zakresie odnoszącym się do funkcji terenów) bez pogłębionej własnej analizy projektu budowlanego i sposobu zagospodarowania działki nr [...], co doprowadziło organ do stwierdzenia, że brak jest podstaw prawnych uzasadniających objęcie tylko tej działki ewidencyjnej dokumentacją i wnioskiem o pozwolenie na budowę. Skontrolowana decyzja nie zawiera bliższego odniesienia się do stanowiska Starosty [...], że dzielenie zagospodarowanej już de facto działki budowlanej inwestora (z akt sprawy wynika, że dokonano wstępnego podziału działki nr [...] z przeznaczeniem wydzielonej części gruntu na sprzedaż) i ograniczanie jej do jednego tylko numeru geodezyjnego [...], stanowi tylko próbę uprawdopodobnienia trudnych uwarunkowań, których nie ma. Powyższe oznacza, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa - art. 35 ust 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe i pobieżne sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] oraz przez wyrażenie przedwczesnego poglądu prawnego o konieczności doprowadzenia projektu zagospodarowania działki budowlanej do przepisów techniczno-budowlanych i zlokalizowania budynku w odległości 3 m od granicy, co skutkowało wydaniem odmowej decyzji (w wyniku nieprawidłowego zastosowania na tym etapie postępowania - art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane). Uwagi powyższe odnoszą się również do decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2018 r. W świetle wyżej zaprezentowanych spostrzeżeń, w przeprowadzonym postępowaniu orzekające organu uchybiły zasadom wyrażonym w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nie podjęły bowiem czynności w celu dokładnego ustalenia, czy lokalizacja projektowanego budynku gospodarczego w odległości 1,5 m od granicy może być zatwierdzona biorąc pod uwagę szczegółowe warunki techniczne przedłożonego projektu budowlanego. W uzasadnieniu skontrolowanej decyzji zabrakło niezbędnych – w świetle art. 107 § 3 k.p.a. – szerszych rozważań w tej materii oraz oceny racjonalnego zagospodarowania terenu w aspekcie trudnych uwarunkowań dotyczących rozwiązań przestrzennych. Ma rację organ odwoławczy, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej (zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) sprawdza zgodność projektu budowlanego m.in. z ustaleniami planu miejscowego. Ma to na celu zapewnienie realizacji zamierzonej inwestycji w sposób zgodny z obowiązującym prawem. W tych okolicznościach rzeczą organu było odnieść się do zamierzonej inwestycji (budowy na wyodrębnionej geodezyjnie działce nr [...] – stanowiącej odrębną nieruchomość) i wynikających stąd uwarunkowań w zakresie możliwości posadowienia budynku w odległości zaplanowanej przez inwestora. Przyjęty przez organ tryb procedowania, czego wyrazem jest między innymi postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nakazujące inwestorowi w punkcie 4. dostosowanie lokalizacji budynku do warunków określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia z 2002 r. jest wynikiem zbyt szerokiej interpretacji przepisów definiujących pojęcie działki budowlanej (w tym art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Według obowiązującej - w dacie orzekania przez Starostę [...] i Wojewodę - definicji legalnej zamieszczonej w § 3 pkt 1a) cyt. rozporządzenia, przez działkę budowlaną należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. W tym stanie rzeczy nieprawidłową jest ocena organu, że zaprojektowanie budynku gospodarczego w spornej lokalizacji nie pozwala na uznanie, że w tym zakresie jest spełniony warunek określony miejscowym planem dotyczący trudnych uwarunkowań wynikających z rozwiązań przestrzennych i zgłaszana inwestycja – ma zdaniem organów - naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie "sprawdzające" pozostawało w sprzeczności z dyspozycją art. 35 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. Oba wspomniane przepisy zobowiązują do sprawdzenia zgodności projektu z ustaleniami planu miejscowego oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Nie upoważniają natomiast, w przypadku obiektywnego braku stwierdzenia naruszeń, do wydania postanowienia w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w przedmiocie usunięcia ujawnionych nieprawidłowości. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a/ i lit. c/ p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. Z uwagi na stwierdzone uchybienia przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę uchyleniu – na mocy art. 135 p.p.s.a. - podlegała również decyzja Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] Z obrotu prawnego – w trybie art. 135 p.p.s.a. - należało także wyeliminować wadliwe postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], nakładające na skarżącego szereg obowiązków, tym dotyczący zlokalizowania spornego budynku w odległości nie mniejszej niż 3 m od granicy. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie sprawę organy obu instancji, stosownie do art. 153 p.p.s.a., uwzględnią dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów prawa oraz wskazania co do dalszego postępowania zawarte w niniejszym wyroku. Organy te dokonają zatem ponownej, wszechstronnej oceny niniejszej sprawy i w zależności od tej oceny podejmą stosowne rozstrzygnięcie. Uwadze organu nie może umknąć przy ocenie racjonalności zagospodarowania działki nr [...] zaplanowano w projekcie posadowienie budynku w odległości 1,5 od granicy ze względu na szerokość tejże działki. Wyjaśnią również sygnalizowaną przez skarżącego sprawę wydania zezwolenia innej osobie, która w podobnych okolicznościach uzyskała pozwolenie budowlane na posadowienie obiektu w odległości 1,5 m od granicy działki nr [...].