II SA/Lu 59/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i Z. małż. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie pozytywnej opinii wstępnego projektu podziału nieruchomości - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A. i Z. małż. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie pozytywnej opinii wstępnego projektu podziału nieruchomości. W ocenie skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest zasadny, bowiem "wykonanie postanowienia bez sądowej kontroli jego prawidłowości doprowadzić może do poniesienia strat, których nie da się naprawić". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego odnoszącej się do natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występują przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Przesłanki wstrzymania wykonania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź też powrót do stanu poprzedniego związany będzie ze znacznym nakładem sił i środków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. o sygn. akt II SA/Bk 352/06). Należy podkreślić, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie te akty lub czynności, które podlegają wykonaniu, tj. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż cechy wykonalności, polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają co do zasady np. decyzje odmowne bądź też postanowienia opiniujące (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2006 roku o sygn. akt I OZ 1466/06). W tym miejscu należy zauważyć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego projektu podziału nieruchomości. Postanowienie to ma charakter opiniujący i nie jest równoznaczne z dokonaniem podziału nieruchomości, nie nadaje się do wykonania i jako takie nie może podlegać egzekucji. Tym samym nie sposób twierdzić, iż może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto stwierdzić trzeba, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu upada w chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § ppsa). W związku z powyższym, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.