II SA/Lu 591/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. Ż. – M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 19 czerwca 2007 r. (data nadania) H. Z.-M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 maja 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2007 r., odmawiającą uchylenia decyzji Kolegium z dnia 30 grudnia 2002 r. W dniu 31 stycznia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło pismo skarżącej, w którym skarżąca oświadcza, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postępowanie należało umorzyć.