II SA/Lu 592/06

Lublin, dnia 20 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w R. P. w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 r. przyznanych M. M. Decyzja ta została doręczona M. M. w dniu 9 maja 2006 r. Odbiór decyzji pokwitowała matka skarżącego, L. M., wspólnie z nim zamieszkała. W dniu 9 czerwca 2006 r. M. M. wniósł - za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - skargę na decyzję organu drugiej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy). Skoro decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa doręczona została skarżącemu w dniu 9 maja 2006 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 czerwca 2006 r. Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2006 r. jest zatem spóźniona. Okoliczność, że matka skarżącego, która pokwitowała odbiór decyzji nie powiedziała skarżącemu, w jakim dniu decyzja została doręczona, nie ma wpływu na sposób obliczenia terminu do wniesienia skargi. W myśl przepisu art. 43 ustawy – kodeks postępowania administracyjnego w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Matka skarżącego, wspólnie z nim zamieszkała, jest dorosłym domownikiem w rozumieniu powołanego przepisu, a więc osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skarżącego w myśl art. 43 kpa. Przyjęcie przez matkę skarżącego przesyłki adresowanej do skarżącego i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oznacza podjęcie się przez nią oddania pisma adresatowi. Doręczenie uznać należy zatem za skuteczne. Podnoszona przez niego okoliczność, że nie zapoznał się z nią w dniu 9 maja 2006 r. nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi. Za datę doręczenia pisma w trybie art. 43 k.p.a. uważa się bowiem dzień pokwitowania pisma przez dorosłego domownika. Przewidziana w tym przepisie zastępcza forma doręczenia pisma rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Skarżący przyznał zresztą, że przesyłkę otrzymał. Ubocznie zauważyć należy, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga, wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu od daty doręczenia decyzji organu odwoławczego, podlega w tej sytuacji odrzuceniu na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.