II SA/Lu 597/08
PostanowienieWSA w Lublinie2008-12-22
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła pełnej dokumentacji finansowej, uniemożliwiającej ocenę jej rzeczywistych możliwości ponoszenia kosztów postępowania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona skarżąca nie wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Ciężar udowodnienia tych okoliczności spoczywa na stronie. Brak pełnych informacji o dochodach, partycypacji syna w kosztach utrzymania oraz o ewentualnych dopłatach bezpośrednich do gospodarstwa rolnego uniemożliwia ustalenie realnych możliwości finansowych strony, co jest niezbędne do oceny zasadności wniosku.Stan faktyczny
Strona skarżąca M. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek nie zawierał wszystkich wymaganych informacji finansowych, w tym kwot netto dochodów, informacji o dopłatach bezpośrednich do gospodarstwa rolnego oraz partycypacji syna w kosztach utrzymania. Mimo wezwania do uzupełnienia braków, strona nie przedstawiła żądanych dokumentów i oświadczeń. W konsekwencji referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazów i zakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.
Strona skarżąca M. S. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Analiza oświadczenia strony skarżącej zawartego na druku PPF wykazała, że oświadczenie nie zawiera kwot netto wykazanych dochodów oraz informacji o tym czy i w jakiej wysokości w bieżącym roku przyznano stronie skarżącej dopłaty bezpośrednie do gospodarstwa rolnego. Ponadto oświadczenie nie zawiera informacji czy uzyskujący dochody i pozostający ze stroną skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym jej syn partycypuje w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego i w jakiej wysokości oraz jakie i z jakiego tytułu strona skarżąca ponosi opłaty za mieszkanie syna A. Z tych powodów wezwano stronę skarżącą do nadesłania dokumentów źródłowych i oświadczenia.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia strona skarżąca odebrała osobiście (k. 74). Mimo skutecznego doręczenia stronie skarżącej wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia nie nadesłała ona żądanych od niej dokumentów i oświadczenia.
Nadmienić także należy, że mimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomoc strona skarżąca po otrzymaniu wezwania uiściła opłatę kancelaryjną (k. 82).
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oparte są na zwrocie szacunkowym, którego samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Z zacytowanego powyżej przepisu wynika także, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy.
Brak informacji o wysokości netto wykazanych przez stronę skarżącą dochodów oraz o tym czy i w jakiej wysokości zamieszkujący wraz ze stroną skarżącą i mający odrębne dochody jej syn partycypuje w ponoszeniu kosztów utrzymania uniemożliwiło ustalenie realnych możliwości finansowych strony skarżącej. Brak możliwości ustalenia realnych możliwości finansowych strony skarżącej wynika również z nie wyjaśnienia przez stronę skarżącą czy w roku bieżącym otrzymała ona dopłaty bezpośrednie do gospodarstwa rolnego, które zgodnie z wykazem rolników, którym przyznano płatności do gruntów rolnych lub płatność cukrową udostępnionego na podstawie art. 43 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego do (Dz. U. z 2007 r. Nr. 35, poz. 217 z póź. zm.) przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na jej oficjalnej stronie internetowej pobierała w roku 2007 osoba o takim samym imieniu i nazwisku jak strona skarżąca i zamieszkująca w tej samej, co ona miejscowości. Brak informacji dotyczących realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy uniemożliwia porównanie tych możliwości do obciążeń finansowych, które w związku z toczącym się postępowaniem ciążą na stronie. Skutkiem tego jest to, że nie można oszacowań wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym zawartym w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanu faktycznego z wystąpieniem, którego powołany przepis wiąże obowiązek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.
Nadmienić również należy, że brak możliwości ustalenia realnych możliwości finansowych strony skarżącej uniemożliwia także rozważenie możliwości przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosowanie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zawierającego przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym wiąże się bowiem także z koniecznością oszacowania wystąpienia stanów faktycznych określonych w zwrotach szacunkowych zawartych w tym przepisie z wykazaniem występowania których przepis ten wiąże konieczność przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło