II SA/Lu 598/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (spr.), Sędzia NSA Witold Falczyński, Jerzy Drwal asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004 r. sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]kwietnia 2003 r., po rozpatrzeniu odwołania M.Z. działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zmianami) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późn. zmianami) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. nakazującą M.Z. dokonania rozbiórki drewnianych belek stropowych na całej długości budynku; ścian i fundamentów północnej rozbudowanej części budynku na całej jego szerokości to jest 4,40 m. i długości 2,60 m. i słupa murowanego o wymiarach 40 x 40 cm; pozostałych ścian budynku wybudowanych z nowego materiału (z wyjątkiem ściany południowej i 4,0 m. odcinka ściany zachodniej, których inwestor nie rozebrał) na działce nr ewidencyjny gruntu [...] położonej przy ul. H., zrealizowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia: M.Z. przed przystąpieniem do prac przy murowanym budynku oficyny mieszkalnej położonej na swojej działce nr ewidencyjny gruntu [...] znajdującej się przy ul. H., złożył w dniu 20 maja 2002 r. zgłoszenie zamiaru robót budowlanych, obejmujące następujący zakres robót: "wymiana podłóg, naprawa zadaszenia, wymiana stolarki, naprawa ścian i inne". Jak stwierdzono na podstawie protokołu oględzin dokonanych przez inspektorów Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2003 r. inwestor prowadząc prace budowlane przy powyższym budynku usunął podłogi z całego budynku, w miejsce rozebranych ścian wymurował nowe ściany z nowego materiału. W nowych ścianach wykonał trzy otwory okienne i dwa drzwiowe, na ścianach ułożył nowe drewniane belki stropowe. Inwestor dokonał ponadto rozbudowy budynku oficyny mieszkalnej w kierunku północnym na długości 2,60 m. i na całej jego szerokości. Inwestor dokonał rozbiórki istniejącego budynku nie posiadając pozwolenia na i budowę i jak ocenił organ I instancji działania jego zmierzały do budowy nowego 'obiektu bez wymaganego w takich przypadkach pozwolenia na budowę. Unormowanie art. 28 ustawy Prawo budowlane wprowadza zasadę zgodnie, z którą przed przystąpieniem do wznoszenia nowego obiektu inwestor zobowiązany jest do uzyskania pozwolenia na budowę. Odstępstwa od tej zasady przewidziane art. 29 ustawy Prawo budowlane, obejmują pewien niewielki zakres robót budowlanych zwolnionych od tego obowiązku, które jednak przed przystąpieniem do 'ich wykonania muszą być zgłoszone do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej. Dopełnienie tego obowiązku oraz brak sprzeciwu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zgłoszenia uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Pozwolenia na budowę nie wymaga remont istniejących obiektów budowlanych, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów :konstrukcyjnych obiektu (art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). W niniejszej sprawie dokonano wymiany elementów konstrukcyjnych bez projektu budowlanego jak i bez pozwolenia na budowę. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy organ I instancji prawidłowo ocenił działania inwestora i zastosował art. 48 ustawy Prawo budowlane, nakazując dokonania rozbiórki samowolnie dokonanej inwestycji bez konieczności badania innych okoliczności. Na decyzję organów obu instancji M.Z. wniósł w dniu 14 maja 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy IW Lublinie skargę, domagając się ich uchylenia. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że przed przystąpieniem do prac budowlanych przy oficynie mieszkalnej położonej na swojej działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...] położonej przy ul. H., uzyskał zgodę właściciela sąsiedniej działki, złożył w Wydziale Budownictwa Urzędu Miejskiego prawem przewidziane zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do prac remontowych. Same zaś prace rozpoczął po upływie trzydziestodniowego terminu od złożenia zawiadomienia. W trakcie prowadzonych prac remontowych okazało się, że stan techniczny budynku wymaga wyjście poza ramy złożonego zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia prac remontowych. Następstwem, tego było rozebranie części najbardziej zniszczonych ścian do fundamentu, na którym wylano dywanik betonowy i wymurowano nową ścianę. Jednocześnie w kierunku południowym wydłużono ścianę o 2,6 m, celem umiejscowienia w przedłużeniu łazienki. Po przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2003 r. kontroli, nie czekając na postanowienie o wstrzymaniu robót inwestor sam wstrzymał prace przy oficynie mieszkalnej, gdyż jak podkreśla chciał dokonać wszelkich formalności związanych z legalnym przeprowadzeniem prac budowlanych. Decyzje organów obu instancji są dla inwestora krzywdzące, gdyż z zawartych w decyzjach ustaleń wynika, że obecnie jest on zobowiązany do dokonania rozbiórki praktycznie całej oficyny i uzyskania pozwolenia na budowę. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując motywację zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Z niewadliwych ustaleń organu administracji wynika, że M.Z. będąc właścicielem działki nr [...], położonej w C. przy ul. H., wykonał przy istniejącym na tej działce obiekcie budowlanym roboty polegające na rozbiórce dachu, stropu oraz ścian z wyjątkiem części ściany zachodniej. W miejsce usuniętych ścian wymurowane zostały ściany z nowego materiału. Nadto wykonane zostały ściany na długości 2,60 m w kierunku północnym i na całej szerokości obiektu. Na powstałych ścianach ułożone zostały drewniane belki stropowe. Zakres robót wykonanych przez skarżącego wskazuje, że stanowiły one odbudowę oraz rozbudowę obiektu budowlanego, co w świetle art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego oznacza budowę, której realizacja nastąpiła w wyniku robót budowlanych określonych w art. 3 pkt 7 powołanej ustawy. Zgodnie, z art. 28 Prawa budowlanego, roboty budowlane wykonane przez skarżącego, wymagały zezwolenia na budowę. Bezsporne jest, że skarżący przystępując do robót, które wykonał, nie legitymował się pozwoleniem na budowę. W świetle powyższych okoliczności faktycznych i uwarunkowań prawnych organ I instancji zasadnie nakazał rozbiórkę tych części obiektu budowlanego, które skarżący wykonał nie legitymując się pozwoleniem na budowę, a organ odwoławczy decyzję nakazującą utrzymał w mocy. M.Z. podnosił, że do robót budowlanych przystąpił po dokonaniu zgłoszenia. Zgłoszenie, o którym mowa w art. 30 Prawa budowlanego, przy spełnieniu warunków w przepisie tym określonych, uprawnia do podjęcia robót budowlany w zakresie objętym zgłoszeniem. Z treści zgłoszenia z dnia 20 maja 2002 r. wynika, że M.Z. określił roboty, które zamierzał wykonać jako wymianę podłogi i stolarki oraz naprawę zadaszenia i ścian. Niewątpliwe jest, że zgłoszenie nie obejmowało robót, które skarżący wykonał. Zatem zgłoszenie to, wobec wykonania robót nim nie objętych, a które nadto wymagały pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia prawnego i pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Z tych względów skargę, jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).