II SA/Lu 598/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w zakresie wniosku skarżącego z dnia 6 sierpnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego z dnia 6 sierpnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r. wydanym na skutek skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r., wydanym na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. W dniu 6 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł za pośrednictwem tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy, składając jednocześnie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie wszczęte zażaleniem skarżącego na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy nie zostało prawomocnie zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w punktach 1 i 2 tego przepisu. W związku z tym, iż postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte na skutek zażalenia J. K. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 lipca 2012 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność jego skargi nie zostało prawomocnie zakończone, postępowanie wszczęte na skutek kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest bezprzedmiotowe. Z uwagi na powyższe, postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.