II SA/Lu 598/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r. (sygn. akt II SA/Lu 598/12), wydanym na skutek skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę. W dniu 6 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do tutejszego Sądu pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie II SA/Lu 598/12 z 16 lipca 2012 r.", które zostało potraktowane jako sporządzona osobiście skarga kasacyjna na powyższe orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. art. 175 § 2 p.p.s.a., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna od postanowienia tutejszego Sądu sporządzona została osobiście przez skarżącego, który nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202, postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepublikowane). Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.