II SA/Lu 60/07

WyrokWSA w Lublinie2007-03-22

Skład orzekający: Witold Falczyński, Maciej Kierek, Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej jest uprawniony do weryfikacji ustaleń komisji wojewódzkiej dotyczących szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą, przy ustalaniu prawa do zasiłku celowego?
Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej nie jest uprawniony do weryfikacji ustaleń komisji wojewódzkiej dotyczących szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą. Protokół komisji stanowi podstawę do ustalenia średniej wysokości szkód i jest wiążący dla organu pomocy społecznej. W przypadku, gdy średnia wysokość szkód nie przekracza 30%, rolnik nie spełnia warunków do przyznania zasiłku celowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania A. S. zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. Pomimo że skarżący wykazał szkody w swoich uprawach, średnia wysokość szkód w jego gospodarstwie rolnym, obliczona na podstawie protokołu komisji wojewódzkiej, wyniosła 26,23%, co było poniżej wymaganego progu 30%. Skarżący kwestionował ustalenia komisji, twierdząc, że nie było żadnej komisji, która oszacowałaby straty, a jego plony były znacznie niższe. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanej z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...] odmawiającej przyznania odwołującemu się zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 roku, w ramach realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). Stosownie do § 2 tego rozporządzenia pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli: 1) co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy; 2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82 ze zm.). Wynoszą średnio powyżej 30 %. Średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym ustala kierownik ośrodka pomocy społecznej na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę (§ 4 pkt 2). Jak wynika z powyższego, podstawą przyznania zasiłku jest szacunek szkód w uprawach rolnych dokonany przez komisję wojewódzką i tylko w oparciu o jej protokół kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkody jaka wystąpiła w gospodarstwie danego rolnika. W rozpatrywanej sprawie bez wątpliwości pozostaje fakt, iż w gminie , w miesiącu czerwcu i lipcu 2006r. wystąpiła susza. Wynika to m.in. z protokołu Komisji powołanej zarządzeniem Wojewody spisanego w dniu 18 sierpnia 2006r. w sprawie oszacowania strat w uprawach, spowodowanych klęską suszy. Z załącznika do tego protokołu wynika również, iż A. S. poniósł szkody w swoich uprawach w wyniku suszy. Uszkodzeniu uległy następujące uprawy: pszenica ozima o pow. 2, 10 ha - 35 % uszkodzenia jęczmień jary o pow. 1,15 ha - 35 % uszkodzenia pszenżyto ozime o pow. 1 ha - 35 % uszkodzenia. Jak wynika z powyższego uszkodzeniu uległo 1,49 ha upraw. Powierzchnia jego całego gospodarstwa rojnego wynosi natomiast 5,68 ha. W związku z tym średnia wysokość szkód w gospodarstwie odwołującego się wynosić 26,23 % i jest niższa niż 30 %. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że wprawdzie szkody oszacowane przez Komisję nie pokrywają się ze szkodami podanymi przez stronę w oświadczeniu z dnia 10 sierpnia 2006r. złożonym dla celów uzyskania kredytu preferencyjnego przeznaczonego na wznowienie produkcji, jednakże najeży mieć na uwadze, że organ I instancji dokonuje ustalenia średniej wysokości szkód w danym gospodarstwie na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę, a nie na podstawie oświadczenia rolnika, złożonego zresztą dla innych celów. Innymi słowy, to protokół Komisji Wojewódzkiej jest podstawą postępowania administracyjnego prowadzonego przez Ośrodek Pomocy Społecznej i organ ten nie ma uprawnień do jego weryfikacji , ani tez uznaniowego rozstrzygnięcia sprawy. Tym samym, ani organ I instancji ani organ odwoławczy nie mają uprawnień pozwalających na uwzględnienie innych szkód w uprawach rolnych, niż te, które znalazły się w załączniku do protokołu Komisji Wojewódzkiej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie nie sprecyzowanej co do wniosków, A. S. podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzucił, że nie było żadnej komisji, która oszacowałaby straty na polach. Plony z pól skarżącego były około 50% mniejsze niż w poprzednim roku. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawach zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy ma charakter szczególny. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków i realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109) ograniczają możliwość postępowania dowodowego w tych sprawach i ograniczają je do sprowadzenia procentowo ustalonych przez komisję powołaną przez Wojewodę, szkód w poszczególnych uprawach do średniej w stosunku do ogólnej powierzchni upraw w poszczególnych gospodarstwach. W § 3 ust. 2 rozporządzenia wyraźnie stwierdzono, że w tych sprawach nie przeprowadza się wywiadu środowiskowego. Ustalony w rozporządzeniu tryb przyznawania zasiłków wyklucza jakiekolwiek postępowanie organu pomocy społecznej w celu ustalenia rozmiaru szkód. Organ pomocy społecznej nie jest uprawniony do weryfikowania ustaleń komisji, lecz ma obowiązek przyjęcia danych zawartych w protokole komisji. Rozporządzenie nie przewidywało innej formy dokumentowania szkód niż wniosek rolnika i protokół komisji. Oświadczenia składane przez rolników o rozmiarach szkód nie są wymagane przepisami rozporządzenia i stanowią tylko techniczne ułatwienie dla ustalenia średniego procentu szkód, o którym mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia. W świetle tego przepisu nie mogą mieć one mocy dowodowej w zakresie procentowej wysokości szkód, gdyż rolnicy mogli w nich wykazać dowolną, subiektywną wysokość szkody. Znaczenie dowodowe tych oświadczeń, sprowadza się tylko do ustalenia powierzchni upraw dotkniętych suszą. Pominięcie w oświadczeniu jakiejś uprawy nie uzasadnia uwzględnienia tej uprawy przy ustaleniu średniego procentu szkód z powodu braku możliwości weryfikacji oświadczenia ze względu na upływ czasu, jaki upłynął od prac komisji i zbioru plonów do chwili orzekania w sprawach zasiłków, a tym samym zatarcie przez przyrodę wszelkich danych pozwalających na taką weryfikację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej pozostawania w zgodności z przepisami prawa, do czego na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny jest uprawniony – stwierdzić należy, że kontrolowane rozstrzygnięcie prawa nie narusza. Realizując przewidziany w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) rządowy program pomocy społecznej mający na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia – Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109). Rozporządzenie to określa warunki pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r. W świetle zapisów wskazanego rozporządzenia, pomoc udzielana jest jednorazowo w formie zasiłku celowego, udzielanego na zasadach określonych w art. 40 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy społecznej. Po wszczęciu postępowania na wniosek osoby zainteresowanej kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym, na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz.U. Nr 16, poz. 82 ze zm.), przekazanego przez Wojewodę za pośrednictwem wójta. Pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy i jeśli w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji rolnictwa oraz sposobów ich realizacji, wynoszą średnio powyżej 30%. Skarżący A. S. złożył w dniu 14 września 2006 r. wniosek o przyznanie zasiłku celowego w związku z suszą 2006r. Z protokołu Komisji Wojewódzkiej spisanego 18 sierpnia 2006 r. w sprawie szacowania strat w uprawach spowodowanych klęską suszy, która wystąpiła w czerwcu i lipcu 2006 r. na terenie Gminy wynika (pkt 116 załącznika), że w gospodarstwie A. S. o powierzchni 5,68 ha użytków rolnych stwierdzono straty plonów wynoszące 35% na obszarze 1,15 ha obsianym jęczmieniem jarym, na obszarze 2,10 ha obsianym pszenicą ozimą i na obszarze 1 ha obsianym pszenżytem ozimym. W protokole zawarto zapis, że powyższe ustalenia poczyniono po analizie protokołu Komisji Gminnej z dnia 16 sierpnia 2006 r. oraz lustracji uszkodzonych plantacji przeprowadzonej 18 sierpnia 2006 r. W świetle powyższych dowodów za prawidłowe należy uznać ustalenie zaskarżonej decyzji, że w gospodarstwie rolnym skarżącego o pow. 5,68 ha użytków rolnych – średnia wysokość szkód wynikających z protokołu sporządzanego przez Komisję powołaną przez Wojewodę – nie przekracza 30%. Skarżący nie spełnia zatem warunków do przyznania mu pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że dotyczą one w istocie treści protokołu sporządzonego przez Wojewódzką Komisję właściwą do szacowania szkód w uprawach stanowiącego podstawę do orzekania przez organ pomocy społecznej, co wynika z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy. Protokół ten nie podlega weryfikacji przez kierownika ośrodka pomocy społecznej, lecz stanowi podstawę do ustalenia średniej wysokości szkód w danym gospodarstwie rolnym. W tym względzie Sąd podziela przytoczone wyżej wywody zawarte w odpowiedzi na skargę na temat szczególnego charakteru postępowania w sprawach zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy. Ubocznie należy zauważyć, że skarżący składając wniosek o przyznanie zasiłku celowego w dniu 14 września 2006 r. sam powołał się na oszacowanie szkód, dokonane przez Komisję powołaną przez Wojewodę. Z tych względów i na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. kg

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło