II SA/Lu 60/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku – skarżąca A. B., reprezentowana przez pełnomocnika C.G. (matkę) wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. W formularzu wniosku PPF sprecyzowała, że domaga się ustanowienia radcy prawnego i wskazała, że mieszka wraz z mężem i małoletnim synem w N.; dochody rodziny wynoszą 1200 euro miesięcznie (z działalności gospodarczej męża W. B.), zaś wydatki obejmują: 450 euro - mieszkanie, 120 euro – światło, 200 euro – ubezpieczenie rentowe oraz 70 euro – gaz. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a, przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Przedstawione przez skarżącą oświadczenie o sytuacji majątkowej jej rodziny nie daje podstaw do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego. Rodzina skarżącej osiąga stałe dochody w wysokości 1200 euro miesięcznie, z czego wydatki wynoszą ok. 840 euro. Zdaniem Sądu, z pozostałej kwoty tj. 360 euro (tj. ok. 1500 zł) skarżąca jest w stanie ustanowić we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika, którego ustawowe wynagrodzenie wynosi 240 zł. Poniesienie przez skarżącą takiej kwoty nie spowoduje uszczerbku utrzymania jej rodziny uzasadniającego przyznanie jej prawa pomocy, wydatkowanego ze środków Skarbu Państwa. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.