II SA/Lu 60/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. z udziałem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Poza tym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie R. P. złożył pismo z dnia 28 grudnia 2015 r. zatytułowane "Skarga". W treści pisma wskazał, że jest to skarga "na postępowanie pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (wymieniając ich z imienia i nazwiska) dotyczące wskazanych przez niego dokumentów, wśród którym były odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta , decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i pismo z dnia 17 kwietnia 2015 r. W ocenie Sądu skarżący, wymieniając powyższe dokumenty, nie wskazał konkretnie, który akt chce objąć skargą. Z uwagi na nieprecyzyjną treść skargi skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 1 lutego 2016 r. do usunięcia jej braków formalnych poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia innego aktu), którego dotyczy skarga z dnia 28 grudnia 2015 r. W piśmie z dnia 9 lutego 2016 r. skarżący - w odpowiedzi na ww. wezwanie – wyjaśnił, że zredagował skargę uwzględniając wskazówki ze strony internetowej, skarga dotyczy nie jakiegoś konkretnego aktu lub decyzji, a czynności wykonywanych na przestrzeni 2 lat zilustrowanych wymienionymi wcześniej aktami. Poza tym wskazał, że nie potrafi precyzyjnie sformułować skargi. W związku z powyższym Sąd mając na względzie, zarówno treść skargi, jak i pisma skarżącego z dnia 9 lutego 2016 r. uznał, że żądanie strony nie zostało określone w sposób zrozumiały i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu przyjąć, jaki konkretny akt bądź czynność jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Udzielona bowiem przez stronę odpowiedź także nie pozwoliła na dokładne ustalenie jej przedmiotu. Ubocznie należy wskazać, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata został pozostawiony bez rozpoznania (zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 60/16, k. 36 akt sądowych) W tym stanie rzeczy, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.