II SA/Lu 601/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. w sprawie ze skargi M. M. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] po rozpoznaniu zażalenia M. i J. małżonków M. na postanowienie Burmistrza Miasta K. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się jedynie zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...], Nr [...] skierowanej do J. M.. Wynika z niego, że J. M. odebrał przesyłkę w dniu 6 czerwca 2011 r. (k. 9 akt adm.). M. M. i J. M. w dniu 22 lipca 2011 r. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skargę na postanowienie tegoż organu z [...], Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadnili tym, że przesyłkę zawierającą postanowienie z dnia [...], Nr [...] odebrał ich syn P. M., który przekazał im je dopiero w dniu 17 lipca 2011 r. Na potwierdzenie tego argumentu skarżący dołączyli oświadczenie syna, w którym oświadcza on, że postanowienie z dnia [...] przekazał rodzicom w dniu 17 lipca 2011 r. (k. 6). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2011 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłki zawierające to zarządzenie w dniu 24 sierpnia 2011 r. odebrał dorosły domownik – P. M., który zobowiązał się oddać je adresatom (k. 15 i 16). Termin do wykonania zarządzenia upłynął w dniu 31 sierpnia 2011 r. J. M. uiścił zaś wpis sądowy od wniesionej skargi w dniu 5 września 2011 r. (k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym oraz jeżeli uchybienie terminu powoduje dla strony ujemny skutek w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. uchybienie terminu powoduje dla strony ujemny skutek w zakresie postępowania sądowego, wniosek o przywrócenie terminu wniesiony zostanie w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniona zostanie czynność, dla której był ustanowiony termin oraz jeżeli brak jest winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn w przypadku skarżącego i skarżącej. W przypadku skarżącej nie można stwierdzić, aby uchybiła ona terminowi do wniesienia skargi. Akta administracyjne nie zawierają bowiem zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...], Nr [...]. Przytoczony natomiast we winsoku o przywrócenie terminu argument, że przesyłkę zawierającą postanowienie SKO w L. odebrał syn skarżących i przekazał im dopiero w dniu 17 lipca 2011 r. nie można obdarzyć wiarą. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że przesyłkę adresowaną do J. M. zawierającą postanowienie SKO w L. odebrał on sam. Zatem to nie syn skarżących odebrał przesyłkę adresowaną do J. M. Skoro zaś oświadczenie syna skarżących mija się z prawdą w stosunku do skarżącego wątpliwym jest aby było prawdziwe w przypadku skarżącej. Zatem nie można przyjąć aby w przypadku skarżącej termin do wniesienia skargi rozpoczynał bieg w dniu 17 lipca 2011 r. a więc w dniu, w którym zgodnie z oświadczeniem syna miała dowiedzieć się ona o treści postanowienia. Reasumując brak możliwości ustalenia dnia, w którym doręczono skarżącej postanowienie SKO w L. uniemożliwia ustalenie daty rozpoczęcia biegu termin do wniesienia skargi a zarazem przyjęcie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Tym samym nie można przyjąć aby wniesienie przez M. M. skargi w dniu 22 lipca 2011 r. powodowało dla niej ujemny skutek w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego odnośnie zachowania termin do wniesienia skargi. Okoliczność ta przesądza o odmowie przywrócenia jej terminu. Odnośnie zaś skarżącego o braku możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi decyduje to, że wpis sądowy od skargi uiścił on pięć dni po upływie terminu do jego uiszczenia mimo, że w wezwaniu do uiszczenia wpisu był prawidłowo pouczony o sposobie i terminie uiszczenia wpisu sądowego. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w świetle unormowania art. 72 § 1 p.p.s.a. dokonany sposób doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wywołuje skutki prawne takie same jak doręczenie dokonane do rąk adresata. Wezwanie zawierało też pouczenie o skutkach prawnych niezachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Skutkiem niezachowania przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest to, że rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć aby wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dopełnione zostały czynności dla których termin ustanowiono. W myśl bowiem art. 219 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wpis sądowy od skargi należy uiścić przy jej wniesieniu do sądu, jeżeli podlega ona opłacie stałej. Skarga w przedmiotowej sprawie nie dotyczy należności pieniężnej i tym samym należy od niej wpis jest opłatą stałą (art. 231 p.p.s.a.). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.