II SA/Lu 603/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Kierek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.i A. małż. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie przekazania według właściwości wniosku o przyznanie odszkodowania w związku z przebiegiem kolektora sanitarnego – w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. A. M. w dniu 10 października 2007 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 11 października 2007 r., działając na podstawie art. 255 i art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) zwanej dalej "ppsa", wezwano skarżącą do nadesłania dodatkowych oświadczeń oraz dokumentów źródłowych w związku z tym, iż jej wniosek o przyznania prawa pomocy nie zawierał informacji o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz zawierał sprzeczne informacje dotyczące dochodów osiąganych z gospodarstwa rolnego. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej osobiście w dniu 17 października 2007 r. Zakreślony w nim siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej strony możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Należy podkreślić, że muszą to być możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżąca wykazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i dwójką uczących się dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni 120 m2 , utrzymują się z wynagrodzenia za pracę męża w kwocie 2000 złotych brutto oraz oświadczyła, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,3 ha. Z oświadczenia skarżącej nie wynika jednoznacznie, jakie dochody osiąga z gospodarstwa rolnego oraz jakie są stałe koszty utrzymania gospodarstwa domowego. W związku z tym - na podstawie art. 255 ppsa , wezwano skarżącą do złożenia zaświadczenia z urzędu gminy o wysokości dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego, umowy dzierżawy oraz oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego i dokumentów poświadczających wysokość wydatków. Pomimo wezwania, skarżąca nie złożyła wymaganego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych, co skutkuje niemożnością ustalenia jej dochodu oraz wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego. Brak powyższych informacji uniemożliwia Sądowi porównanie możliwości finansowych strony do obciążeń finansowych związanych z niniejszym postępowaniem. Tym samym nie można przyjąć, aby skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bądź, że poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania grozi jej i jej rodzinie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanych zakresie (całkowitym), jak również w zakresie częściowym. Wobec powyższego, na podstawie art. 254 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji postanowienia.