II SA/Lu 610/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczeń z pomocy społecznej - w zakresie wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów: Joanny Cylc-Malec, Marii Wieczorek-Zalewskiej i Jacka Czai p o s t a n a w i a oddalić wniosek T. W. o wyłączenie sędziego Joanny Cylc-Malec, sędziego Marii Wieczorek-Zalewskiej i sędziego Jacka Czai od rozpoznania niniejszej sprawy. We wniosku z dnia 30 lipca 2014 r. T. W. zwróciła się do Sądu o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego WSA Joanny Cylc-Malec oraz sędziego NSA Marii Wieczorek-Zalewskiej. Uzasadniając swoje żądanie skarżąca stwierdziła, że z akt sądowych wynika, iż ww. sędziowie "zagrażają jej życiu", orzekając już od dawna na jej szkodę. Zdaniem skarżącej świadczą o tym "kasowane w NSA" wyroki, wydane w jej sprawach przez ww. sędziów. W pisemnym oświadczeniu z dnia 6 sierpnia 2014 r. sędzia Maria Wieczorek-Zalewska wskazała, iż nie znajduje podstaw do wyłączenia jej od orzekania w przedmiotowej sprawie. Wyjaśniła, że ze skarżącą nie wiążą jej więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), a w sprawie nie zachodzi też żadna inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). W dniu 13 sierpnia 2014 r. pisemne oświadczenie złożyła sędzia Joanna Cylc-Malec, która również wskazała, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Sędzia Joanna Cylc-Malec podniosła, że ze skarżącą nie łączą jej relacje osobiste, a styczność z nią miała wyłącznie urzędowo w związku z orzekaniem w innych sprawach toczących się przed tut. Sądem. Dodatkowo sędzia podkreśliła, że w niniejszej sprawie nie zachodzę również okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie jej od orzekania z mocy samej ustawy. W dniu 12 września 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej z dnia 8 września 2014 r., w którym ponowiła ona swe żądanie wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędziów Joanny Cylc-Malec i Marii Wieczorek-Zalewskiej, a dodatkowo wniosła o wyłączenie od jej rozpoznania również sędziego Jacka Czaję. Skarżąca zarzuciła tym sędziom stronniczość, oraz ponownie stwierdziła, że wydawane przez nich orzeczenia zagrażają jej życiu, co – w jej ocenie – potwierdzają "wielokrotne skargi do Prezesa WSA, kasacje NSA itd." W pisemnym oświadczeniu z dnia 22 września 2014 r. sędzia Jacek Czaja, ustosunkowując się do powyższego wniosku, stwierdził, że nie znajduje podstaw do wyłączenia go od orzekania w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnił przy tym, że ze skarżącą nie wiążą go więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), a w sprawie nie zachodzi też żadna inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do art. 19 p.p.s.a. sąd – niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 – wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosunek osobisty, o którym mowa w powyższym artykule, jest najczęściej stosunkiem emocjonalnym (przyjaźń, niechęć), może być także stosunkiem natury gospodarczej lub być spowodowany zależnością służbową. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do wyłączenia od jej rozpoznania sędziów Joanny Cylc-Malec, Marii Wieczorek-Zalewskiej i Jacka Czai. Przede wszystkim nie przemawia za tym fakt, iż sędziwie ci orzekali w innych sprawach zainicjowanych skargami T. W. niezależnie od tego, czy wyroki zapadłe w tych sprawach zostały następnie utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Okoliczność ta nie odpowiada bowiem żadnej z przesłanek opisanych w art. 18 p.p.s.a. Ponadto stwierdzić należy, że pomiędzy skarżącą, a sędziami Joanną Cylc-Malec, Marią Wieczorek-Zalewskiej i Jackiem Czają, nie istnieje stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności tych sędziów w niniejszej sprawie. Potwierdzeniem tego są pisemne oświadczenia sędziów. Skarżąca nie wskazała natomiast żadnych okoliczności, które mogłyby prowadzić do odmiennych wniosków, a w szczególności w żaden sposób nie uprawdopodobniła swojego twierdzenia o rzekomej stronniczości tych sędziów, czy też celowym orzekaniu przez nich na szkodę skarżącej z naruszeniem prawa. Z tych względów wniosek T. W. należało oddalić.