II SA/Lu 610/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej I. oddala skargę; II. przyznaje [...] K. C. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) podatku VAT, z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania W. I., od decyzji Starosty [...], z dnia [...] r., nr [...] znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "B. " w H. (dotyczy nowoprojektowanych ulic: S. , K. , T. oraz dokończenia budowy ulicy [...])", uchylił w całości dokumentację geodezyjną - mapę z projektem podziału nieruchomości stanowiącą załącznik nr [...] do zaskarżonej decyzji i orzekł w tym zakresie poprzez zatwierdzenie nowej dokumentacji geodezyjnej - mapa z projektem podziału nieruchomości, stanowiącej załącznik nr G oraz G1 - G12 do niniejszej decyzji. W pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na następujące okoliczności faktyczne i prawne. W dniu [...] r., Starosta H. wydał decyzję nr [...] znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "B. " w H. (dotyczącą nowoprojektowanych ulic: S. , K. , T. oraz dokończenia budowy ulicy [...])". Decyzja ta została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U.2015.2031 z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą". Od przedmiotowej decyzji odwołanie wniósł W. I.. Odwołujący jest współwłaścicielem działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] P. w jednostce ewidencyjnej M. H.. Działka nr [...] skarżoną decyzją została podzielona na działki nr [...], [...], [...] i [...]. Na pasy drogowe przeznaczono działki nr [...] o powierzchni [...] i nr [...] o powierzchni [...] ha. Odwołujący się zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a także prowadzenie postępowania administracyjnego z zaniechaniem podejmowania kroków mogących wyjaśnić okoliczności faktyczne sprawy. Odwołujący się skarży geodezyjny stan prawny swojej nieruchomości. Jego zdaniem w 1992 r., w trakcie prowadzonej aktualizacji ewidencji rejestrów gruntów, zostały naruszone granice jego nieruchomości i przez to dokonany skarżoną decyzją podział jego działki jest niewłaściwy. Wojewoda, rozpoznając sprawę, w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego rozpatrzył ponownie wniosek inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, dokonał analizy dokumentów zgromadzonych przez Starostę Hrubieszowskiego, jak również badał poprawność postępowania organu pierwszej instancji oraz wydanej przez niego decyzji nr [...] z dnia [...] r. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej do wniosku załączono mapę w skali 1:500 (rysunki 2.1, 2.2, 2.3), na której przedstawiono proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto dołączono analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Po dokonaniu analizy wniosku inwestora, organ odwoławczy uznał, że wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji zawiera wszystkie elementy wyszczególnione w art. 11 d specustawy, jak również, że załączony do wniosku projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy 7 lipca 1994 r., - Prawo budowlane (t.j. Dz.U.2013.1409 z późn. zm.). Zgodnie z art. 20 ust. 4 tej ustawy do projektu dołączono opinie i oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zakres inwestycji obejmuje budowę ulicy [...] (w km 0+000,00 do 0+365,33), K. (w km 0+000,00 do 0+256,15) i T. j (w km 0+000,00 do 0+322,11), drogi wewnętrznej na przedłużeniu ulicy [...] (w km 0+000,00 do 0+069,40), oraz dokończenie budowy ulicy [...] (w km 0+000,00 do 0+076,60), budowę skrzyżowań z ulicami: P. , B. , budowę chodników, budowę zjazdów do posesji, zabezpieczenie i przełożenie kolidujących urządzeń uzbrojenia terenu z projektowanym zakresem robót drogowych oraz wycinkę drzew kolidujących z projektowanym zakresem robót drogowych. W ocenie organu odwoławczego Starosta P. H. prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu i podał jego podstawę prawną, należycie poinformował także strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Zgodnie z dyspozycją art. 11 d ust. 5 specustawy, pismem z dnia [...] r., znak: [...], zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji wnioskodawcę, właścicieli oraz użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem, wysyłając zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczeń na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w H. oraz w prasie lokalnej - "T. Z.", a także poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta H.. Ponadto obwieszczenia zamieszczono na stronach internetowych tych urzędów. W zawiadomieniu wskazano nieruchomości objęte wnioskiem oraz zawarto informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy. W toku postępowania, do organu pierwszej instancji wystąpił skarżący z informacją o braku zgodności stanu faktycznego ze stanem prawnym w stosunku do granic jego działki wykazywanym przez Wydział Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w H.. W sprawie zgłaszanych uwag, inwestor zadania - Burmistrz Miasta H., udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] r., znak: [...], w którym poinformował stronę o zasadach i trybie dokonywania podziałów nieruchomości, prowadzenia postępowania odszkodowawczego i zasadach realizacji inwestycji. Uznając, że zgromadzony materiał w sprawie pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Starosta wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "[...]" w H. (dotyczącą nowoprojektowanych ulic: S. , K. , T. oraz dokończenia budowy ulicy [...])". Ponadto organ pierwszej instancji, przychylając się do wniosku inwestora, nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Po przeprowadzonej analizie akt sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11 f ust. 1 specustawy, zawiera, bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi i ustalenia związane z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. W decyzji określono także warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury, potrzeb obronności państwa oraz wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Jak wyjaśnia organ odwoławczy, rozpatrywaną decyzją zatwierdzono projekt budowlany branży drogowej, sanitarnej i elektrycznej, który stanowi integralną część decyzji. Decyzja rozstrzyga także o zatwierdzeniu podziału nieruchomości oraz określa nieruchomości, które staną się z mocy prawa własnością samorządu terytorialnego - Miasta H., z dniem, w którym decyzja stanie się ostateczna. Dokumentacja związana z podziałem nieruchomości - mapa podziałowa, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie H. stanowi załącznik nr [...] badanej decyzji. W trakcie postępowania administracyjnego organ II instancji wystąpił do inwestora, tj. Burmistrza Miasta H. z prośbą o wypowiedzenie się w sprawie podniesionych przez skarżącego zastrzeżeń co do planowanej inwestycji. W piśmie z dnia [...] r., inwestor wyjaśnił, że przebieg projektowanych ulic został podyktowany koniecznością zapewnienia dostępu do drogi publicznej wielu nieruchomościom w tym osiedlu. Jednocześnie inwestor wskazał, że uprzednio dokonano podziałów i wykupów innych nieruchomości z przeznaczeniem pod budowę ulic K. , S. i T. . Budowa wskazanych ulic nie byłaby możliwa z pominięciem działki skarżącego i przekreśliłaby celowość już dokonanych wykupów i podziałów. Burmistrz podkreślił, że zamierza złożyć wniosek o dotację celową z budżetu państwa na dofinansowanie budowy dróg na O. B. w ramach "Programu rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016 - 2019". Jednocześnie inwestor podniósł, że kilkakrotnie informował skarżącego, że z wnioskiem o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym a stanem prawnym granic działki [...], winien zwrócić się do Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w H.. Burmistrz Miasta wyjaśnił, że informował skarżącego, iż przebieg granicy działki nr [...] na odcinku budowanych ulic jest prawidłowy, a kwestionowany przebieg dotyczy granic między jego działką i działkami sąsiednimi, a nie ulicami. Ponadto podkreślił, że budowa ulic zgodnie z badaną decyzją nie ma wpływu na dochodzenie roszczeń w Starostwie Powiatowym w sprawie korekty kwestionowanych granic nieruchomości. W ramach rozliczenia za przejętą część nieruchomości, Burmistrz Miasta H., zaproponował skarżącemu działkę zamienną. Realizacja takiego rozwiązania nastąpiłaby na etapie postępowania odszkodowawczego. Po zapoznaniu się z aktami pierwszej instancji organ odwoławczy stwierdził, iż wydana decyzja pomimo, że jest właściwa pod względem formalnym, wymaga dokonania korekty. W trakcie postępowania odwoławczego organ II instancji dokonał oceny dokumentacji geodezyjnej zawierającej projekt podziału nieruchomości pod względem spełnienia wymogów obowiązujących przepisów i stwierdził nieprawidłowości, a następnie w piśmie z dnia [...] r., kierowanym do inwestora wskazał te naruszenia i wezwał go do ich usunięcia. W ocenie organu odwoławczego inwestor przedłożył poprawnie uzupełnioną dokumentację. Na podstawie uzyskanych dokumentów, działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) dalej jako "k.p.a.", w punkcie pierwszym niniejszej decyzji, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] w zakresie, załączników do decyzji poprzez uchylenie błędnego arkusza mapy z projektem podziału nieruchomości i zatwierdzenie w to miejsce nowej mapy stanowiącej załącznik nr G oraz G1 - G12 - mapa z projektem podziału nieruchomości, do decyzji Wojewody. Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość wymogom ustawowym oraz, że brak było podstaw do zakwestionowania decyzji poza częścią uchyloną i ustaloną w punkcie 1 i 2 sentencji zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie skarżącego podkreślił, że zarówno Starosta orzekający w sprawie jako organ pierwszej instancji, jak i Wojewoda działający jako organ odwoławczy, pełnią w procesie inwestycyjnym funkcję organów, które będąc właściwe do wydania decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, nie są jednocześnie uprawnione do korygowania załączonego do wniosku materiału dowodowego, a w tym szczególnie obejmującego etap projektowania inwestycji. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 1 i 3 specustawy drogowej inwestor we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyduje o przebiegu drogi załączając mapy przedstawiające proponowany przebieg drogi oraz mapy zawierające projekty podziału nieruchomości. Zarówno Starosta, jak i organ odwoławczy, mogą działać tylko w granicach tego wniosku. Jak podkreśla organ odwoławczy ocenie dokonanej przez organ pierwszej i drugiej instancji może jedynie podlegać zgodność z prawem planowanego przedsięwzięcia, bowiem stosownie do zapisu art. 11e specustawy drogowej nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Wojewoda wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że inwestor jest kreatorem miejsca, sposobu i kształtu realizacji inwestycji, natomiast organ orzekający wyznacza dopuszczalne prawem granice tej kreacji, poprzez dokonywanie oceny prawnej. Zadaniem organu jest sprawdzenie, czy wyznaczone przez wnioskodawcę linie rozgraniczające pas drogowy oraz zaproponowane rozwiązania techniczne odpowiadają woli ustawodawcy wyrażonej w innych regulacjach prawnych, mających znaczenie dla wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W piśmie z dnia [...] r., znak: [...], inwestor podtrzymał swoje stanowisko w kwestii zasadności rozwiązań projektowych zaproponowanych we wniosku i przyjętych w zaskarżonej decyzji Starosty [...]. W trakcie prowadzenia postępowania inwestor informował skarżącego o zasadach i trybie postępowania mającego na celu wyjaśnienie zarzucanej rozbieżności między stanem faktycznym i prawnym przebiegu granic działki nr [...]. W odpowiedzi na zarzuty podniesione w odwołaniu, jak również po analizie stanowiska inwestora, w ocenie organu nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o badanie przebiegu granic jego działki, a tym samym badania w tym postępowaniu dokumentów będących w posiadaniu służb geodezji i kartografii Starostwa Powiatowego w H.. Organ II instancji stwierdził, że przeprowadzony badaną decyzją podział działki nr [...] został dokonany w oparciu o właściwe dokumenty, a skarżący zarzucił błędy w dokumentacji geodezyjnej poza projektowanym pasem drogowym czyli, na tych odcinkach granic jego działki, których nie obejmuje badana decyzja. Mając powyższe na względzie, organ odwoławczy uznał, że zarówno wniosek inwestora, postępowanie przeprowadzone przez organ pierwszej instancji, jak i zaskarżona decyzja Starosty [...] poza częścią uchyloną niniejszą decyzją, nie naruszają prawa, a zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. Podobnie, jak w odwołaniu, podniósł zarzut naruszenia granic działki [...] przy dokonywaniu podziału na działki [...], [...], [...] i [...] , w tym na pasy drogowe przeznaczone zostały dwie działki [...] o pow. [...] i [...] o powierzchni [...]. Zaznacza, że pomimo zgłoszenia niezgodności, jeszcze przed dokonanym podziałem, do Burmistrza i Starostwa Powiatowego w H. w sprawie naruszenia granic działki numer [...] nie zostały wyjaśnione niezgodności w przebiegu granic pomiędzy działką [...] a działkami [...] i [...]. Ponadto w skardze podniósł, że na przedmiotowej działce [...] znajduje się rów melioracyjny, (będący współwłasnością jego i brata) , który nie został uwzględniony przy projektowaniu pasa drogowego. Ponadto wnosi o przywrócenie granic działki [...] zgodnie z dokumentacją geodezyjną przed 1992r . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymuje swoją argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawując wymiar sprawiedliwości kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.). Badają zatem, czy poddany kontroli akt zgodny jest z przepisami prawa materialnego, oraz czy postępowanie w którym go wydano odpowiada regulacjom procesowym. Ustalenie naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy obliguje sąd do uchylenia kwestionowanej decyzji w myśl art. 145 §1 pkt 1 lit a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej "p.p.s.a.". Sąd orzeka przy tym w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami, wnioskami skargi, jak też powołaną w niej podstawą prawną, na co wskazuje art. 134 §1 p.p.s.a. Dokonując kontroli skarżonego rozstrzygnięcia w wyżej określonych granicach sąd uznał, że jest zgodne z prawem, dlatego też skarga podlega oddaleniu. Kwestionuje ono decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] Mocą tej decyzji Wojewoda uchylił w całości dokumentację geodezyjną - mapę z projektem podziału nieruchomości stanowiącą załącznik nr [...] decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. zezwalająca na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "B. " w H." i orzekł w tym zakresie poprzez zatwierdzenie nowej dokumentacji (załącznik nr [...] oraz [...]). W pozostałej części decyzja została utrzymana w mocy. Zdaniem Sąd stosownie do wyjaśniania zasadności rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił w zaskarżonej decyzji proces ustalania stanu faktycznego sprawy i zastosowania do niego przepisów prawa, dowodząc, że rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami. W treści uzasadnienia decyzji Wojewoda szczegółowo odniósł się do wątpliwości skarżącego, a przy tym zebrał i prawidłowo ocenił materiał dowodowy. Ocena ta jest logiczna, przy jej dokonaniu organ nie przekroczył obowiązujących reguł procesowych oraz wskazał prawidłową podstawę prawną swojej decyzji. Podkreślić należy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. 2015 nr 2031 z późn. zm.) Wojewoda jako organ architektoniczno-budowlany w procesie budowy drogi publicznej jest uprawniony wyłącznie do orzekania w przedmiocie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Przepisy ustawy nie upoważniają go do oceny racjonalności lub słuszności rozwiązań przyjętych we wniosku inwestora, ani też do zmiany przebiegu inwestycji. Dlatego też za prawidłowe należy uznać stanowisko Wojewody przedstawione w sprawie, że nie miał on podstaw prawnych do zakwestionowania przestrzennego zakresu terenu niezbędnego do realizacji przedmiotowej inwestycji drogowej, obejmującego m.in. nieruchomość skarżącego. To wnioskodawca samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych oraz techniczno-wykonawczych inwestycji. Zatem i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym, stosując przepisy tej ustawy organ wydający pozwolenie na budowę nie jest upoważniony do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani do zmiany proponowanych rozwiązań. Tylko stwierdzenie przez organ, że przebieg tej inwestycji drogowej w wersji przedstawionej we wniosku narusza normę wynikającą z określonych przepisów, uprawniałoby organ do odmowy wydania zezwolenia na jej realizację. Dlatego Wojewoda rozpoznając wniosek inwestora nie stwierdzając takich naruszeń, nie mógł dokonać zmian w przedstawionej przez niego koncepcji przebiegu inwestycji. Wojewoda wskazał ponadto, że analizując zasadność ingerencji w prawa skarżącego wezwał inwestora do szczegółowego uzasadnienia zajęcia terenu pod inwestycję drogową. W piśmie z dnia [...] r. znak: [...] inwestor podtrzymał swoje stanowisko w kwestii zasadności rozwiązań projektowych zaproponowanych we wniosku i przyjętych w zaskarżonej decyzji Starosty [...]. Podał ponadto, iż w trakcie prowadzonego postępowania informował skarżącego o zasadach i trybie postępowania mającego na celu wyjaśnienie zarzucanej rozbieżności między stanem faktycznym, a prawnym przebiegu granic działki nr [...]. Sąd podzielił także stanowisko organów administracji, że w ramach postępowania dotyczącego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie jest prowadzone badanie zgodności dokumentacji geodezyjno-kartograficznej z rzeczywistym stanem prawnym. Zgodzić się należy z organami, że przebieg granicy działki nr [...] na odcinku budowanych ulic nie jest sporny, a kwestionowany przebieg dotyczy granic między działką skarżącej i działkami sąsiednimi, a nie ulicami. Prawidłowo więc, uznał Wojewoda iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o badanie przebiegu granic jego działki, a tym samym badania w tym postępowaniu dokumentów będących w posiadaniu służb geodezji i kartografii Starostwa Powiatowego w H.. Skarżący zarzucił bowiem błędy w dokumentacji geodezyjnej poza projektowanym pasem drogowym, czyli na tych odcinkach granic jego działek, których nie obejmuje badana decyzja. W postępowaniu o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej ani inwestor ani też organ orzekający nie mają obowiązku weryfikacji danych zawartych w ewidencji gruntów pełniących funkcji katastru. To skarżący powinien we własnym interesie zadbać o prawidłowość i aktualność danych zawartych w katastrze nieruchomości. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż kontrolowana decyzja prawa nie narusza, a skarga nie ujawnia tego rodzaju wad, które winny skutkować uchyleniem tego orzeczenia. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 poz 1369 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.