II SA/Lu 615/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 18 sierpnia 2010 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 26 lipca 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Następnie pismem z dnia 22 listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. poinformowało Sąd, że Kolegium w dniu 18 listopada 2010 r. wydało, w trybie przewidzianym przez art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), decyzję, na mocy której uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i przyznało skarżącemu prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Do pisma organ dołączył decyzję z dnia 18 listopada 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. daje organowi, którego działanie zostało zaskarżone, prawo do samokontroli swego rozstrzygnięcia i w rezultacie – do uwzględnienia skargi w całości, do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi J. K., kwestionującej prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 26 lipca 2010 r., nr [...], stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi i uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrolowana przez sąd działalność administracji publicznej to zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie (decyzja) organu administracyjnego, jak i postępowanie administracyjne poprzedzające jej wydanie. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli – zaskarżona decyzja – została uchylona i zastąpiona nowym rozstrzygnięciem, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę uchyloną decyzję stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić zatem należy, że niniejsze postępowanie sądowe dotyczy wyłącznie zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące konkretnie określonej, zaskarżonej decyzji. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznaje zaś za przesłankę umorzenia postępowania sądowego bezprzedmiotowość tego postępowania. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.