II SA/Lu 616/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 grudnia 2011r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...]zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę ośmiu budynków letniskowych zlokalizowanych na działkach nr [...] i nr [...] położonych w O. - umorzył postępowanie odwoławcze. Z akt sprawy wynika że spółka "A" Sp. z o.o. w dniu [...] kwietnia 2011 r. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na realizację powyższej inwestycji. W dniu [...] maja 2011 r. do Starostwa Powiatowego we [...] wpłynęło pismo J. K., w którym poinformował, iż po zapoznaniu się z aktami sprawy wyraża sprzeciw przeciwko poszerzeniu drogi nr [...] o 3 m kosztem jego działki nr [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę ośmiu budynków letniskowych zlokalizowanych na działkach nr [...] i nr [...] położonych w O. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wyjaśnił, że planowana budowa jest zgodna z decyzją Wójta Gminy [...] Nr [...]ustalającą warunki zabudowy i nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu terenu w jej otoczeniu. Starosta ustosunkował się także do sprzeciwu właściciela działki nr [...], znajdującej się - zgodnie z treścią decyzji - w obszarze oddziaływania obiektu. Organ wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga kwestii poszerzenia i wydzielenia dróg dojazdowych. Budowa drogi będzie bowiem przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. W złożonym odwołaniu J. K. wskazał, że powyższa decyzja o udzieleniu "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę została wydana w oparciu o decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Podniósł on, iż na załączonej do tej decyzji mapie organ bez jego zgody zaznaczył poszerzenie drogi nr [...] o 3 m kosztem jego działki nr [...]. Podkreślił również, że decyzji tej nie otrzymał i nie mógł w związku z tym się od niej odwołać. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. J. K. został wezwany przez organ odwoławczy do uzupełnienia swojego odwołania poprzez wykazanie interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na powyższe pismo odwołujący wyraził stanowisko, iż bezspornie posiada uprawnienia strony w niniejszej sprawie, które wynikają nie tylko z akt sprawy, ale również z przeprowadzonego przez Wójta i Starostę postępowania oraz z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze. Organ II instancji stanął na stanowisku, iż J. K. nie jest stroną w niniejszej sprawie. W ocenie Wojewody, nie wykazał on interesu prawnego. Z akt sprawy również nie wynika, by inwestycja objęta pozwoleniem na budowę wywoływała jakiekolwiek ograniczenia w możliwości zabudowy na działce odwołującego się, a tylko takie ograniczenia – w ocenie organu – dają podstawę do uczestniczenia na prawach strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Zdaniem organu odwoławczego działka nr ... nie znajduje się zatem w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Argumentacja strony, iż nie brała ona udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie może być natomiast uwzględniona w niniejszej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. K. zarzucił decyzji Wojewody [...], iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie skarżącego decyzja o udzieleniu spółce "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę jest niegodna z prawem, bowiem została wydana w oparciu o decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr 35/10, która z kolei narusza jego prawo własności. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący podniósł, iż posiada interes prawny w niniejszym postępowaniu i wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, albowiem słuszne jest stanowisko organu odwoławczego o braku interesu prawnego skarżącego w postępowaniu w sprawie udzielenia "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę ośmiu budynków letniskowych zlokalizowanych na działkach nr [...] i nr [...] położonych w O. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stronami postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę są wyłącznie podmioty wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), który stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. Art. 28 k.p.a. ustala generalną zasadę, że stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wynika natomiast, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Powyższe rozwiązanie, ograniczające zakres podmiotowy postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, wprowadzono po to, by, oprócz inwestora, brały w nim udział wyłącznie te podmioty, które w związku z prowadzeniem robót budowlanych doznają ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, do których mają tytuł prawny, bądź sprawują nad nimi zarząd, a zatem tylko te, których interes prawny może być naruszony przez realizację nowej inwestycji budowlanej. Sąd stoi na stanowisku, iż tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia, dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Skarżący J. K. w toku całego postępowania nie wykazał interesu prawnego w niniejszej sprawie. Sąd również z urzędu nie dopatrzył się okoliczności, która uzasadniałaby uznanie skarżącego za stronę postępowania zakończonego udzieleniem spółce "A" Sp. z o.o. pozwolenia na realizację przedmiotowej budowy. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko J. K., iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę ośmiu budynków letniskowych na działkach nr [...] i nr [...] w O. dotyczy jego interesu prawnego. O okoliczności tej nie może przesądzać sam fakt wskazania w powyższej decyzji działki skarżącego jako znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Twierdzenie wnoszącego odwołanie, że decyzja organu I instancji dotyczy jego interesu prawnego, podlega bowiem weryfikacji w toku postępowania odwoławczego i w razie jej negatywnego wyniku, organ odwoławczy winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 177/11). Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do wniosku, że działka nr [...] w miejscowości O. została błędnie wskazana przez organ I instancji jako leżąca w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Obszar ten nie może być bowiem wskazywany w sposób mechaniczny. Organ wyznaczając obszar oddziaływania powinien każdorazowo brać pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu oraz sposób zagospodarowania terenu w jego otoczeniu, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu związane z projektowanym obiektem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1321/06). Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że realizacja na działce nr [...] i [...] inwestycji w postaci budowy domków letniskowych w żaden sposób nie ograniczy zabudowy na działce skarżącego. Wymaga podkreślenia także fakt, iż działka skarżącego nawet nie graniczy bezpośrednio z terenem pod budowę planowanych obiektów, lecz jest od niego oddzielona działką nr [...]. Należy również zauważyć, że skarżący nie kwestionuje ustaleń udzielonego spółce "A" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę. Przedmiotem zarzutów skarżącego są jedynie ustalenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zarzuty te odnoszą się do wskazanego w tej decyzji poszerzenia drogi zlokalizowanej na działce nr [...] o 3 m kosztem działki skarżącego. Nie mogą one jednak stanowić o interesie prawnym skarżącego w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Należy podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy nie może być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu. Bez znaczenia w tym wypadku pozostaje fakt, iż będąca przedmiotem sprawy decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła w oparciu o ustalenia kwestionowanej decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. zapadła bowiem w toku innego, odrębnego postępowania. W tym miejscu należy również zauważyć, iż decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym i stała się decyzją ostateczną. W pełni uzasadnione było zatem wydanie przez Starostę [...] pozwolenia na budowę w oparciu o ustalenia tej decyzji. Z tych względów podnieść należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżący posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W związku z powyższym, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.