II SA/Lu 617/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Czaja (spr.), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego uchyla zaskarżoną decyzję Decyzją z dnia [...], nr [...], Kurator Oświaty, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 28 ustawy z dnia 23.08.2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświat, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania M. P. od decyzji Starosty z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy nadania z mocy prawa stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż postępowanie prowadzone przez organ I instancji wykazało, że skarżąca nie spełnia przesłanek art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. Skarżąca w okresie zatrudnienia, począwszy od 1991r., gdy uzyskała odpowiednie kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela, jedynie w okresie od 1 września 1998r. do 31 sierpnia 2000r. legitymowała się 3-letnim nieprzerwanym okresem zatrudnienia. W tym okresie skarżąca nie była oceniania i tym samym nie spełniła jednej z przesłanek art. 10 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000r. i z tego powodu nie nabyła z mocy prawa stopnia awansu nauczyciela mianowanego. Ponadto organ odwoławczy ustalił, na podstawie dokumentów z akt sprawy, iż skarżąca jest zatrudniona na stanowisku nauczyciela w rozumieniu Karty Nauczyciela, gdyż uzyskała awans nauczyciela kontraktowego z dniem [...] kwietnia 2000r. i po tej dacie nie zostały jej wypowiedziane warunki zatrudnienia. Pomimo więc nie ustosunkowania się jednoznacznie do tej okoliczności przez organ I instancji, to zdaniem organu odwoławczego decyzja wydana przez Starostę odpowiada prawu. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M. P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz orzeczenia, że spełnia warunki do nadania z mocy prawa aktu mianowania. Skarga zarzuca, iż decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem prawa procesowego polegającego na podniesieniu zarzutu niespełnienia warunku do uzyskania aktu mianowania innego niż warunek podnoszony przez organ I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła miedzy innymi, że po spełnieniu warunków i dokonaniu drugiej oceny pracy w dniu [...] marca 1995 r. należał się jej akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Z tą datą skarżąca nabyła prawa do mianowania. Kwestię tę skarżąca podnosiła w każdym swoim wniosku odwołania, ale nie została ona wzięta pod uwagę zarówno przez Starostwo jak i przez Kuratorium Oświaty. W przypadku obu decyzji skoncentrowano się jedynie na warunkach wynikających z art. 28 ustawy z dnia 23.08.2001 r. – Karta Nauczyciela. Według skarżącej decyzje wydane przez poszczególne organy zawierają różne stanowiska wobec spełniania przez nią warunków do mianowania, pomijając kwestię prawa nabytego. Ponadto skarżąca podaje, że decyzje Starosty nie zawierały pouczeń dotyczących odwołania się za pośrednictwem organu wydającego decyzję. W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ administracji publicznej II – instancji naruszył przepis art. 7 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z tym przepisem, organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego obejmuje także powinność organu administracji ustalenia treści rzeczywistego żądania strony oraz odniesienia się do tego żądania poprzez rozstrzygnięcie decyzją administracyjną. Stwierdzić należy, co wynika to z treści zarówno decyzji organu pierwszej instancji, jak i organu odwoławczego, że decyzje rozstrzygające żądanie skarżącej nie zawierają odniesienia się do żądania skarżącej w zakresie nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, przy uwzględnieniu okoliczności uzyskania przez nią z dniem [...] marca 1995 r. mianowania z mocy prawa, co konsekwentnie skarżąca podnosiła w toku postępowania administracyjnego. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl bowiem przepisu art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 111, poz. 1194 ze zm.) nauczyciele, którzy w dniu 31 sierpnia 2000 r. spełniali warunki określone w art. 10 ust. 2 Karty Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., otrzymują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego, po spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek, o ile wcześniej nie uzyskali stopnia nauczyciela mianowanego. Skoro więc skarżąca podnosiła, iż uzyskała stopień nauczyciela mianowanego w roku 1995, to jest oczywiste, że w świetle art. 28 cyt. ustawy pozytywne stwierdzenie tej okoliczności będzie miało istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaniechanie odniesienia się do tej okoliczności przez organy obu instancji jest tego rodzaju uchybieniem, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wymaga uchylenia zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy rozstrzygnie żądanie skarżącej, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności sprawy, w tym podnoszoną przez skarżącą okoliczność uzyskania przez nią stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa i w zależności od wyników postępowania wyda stosowną decyzję administracyjną. Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.