II SA/Lu 620/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Sędziowie: WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk Protokolant: referent Natalia Kopiś po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi D. P. i J. P. na decyzję Inne z dnia [...] lipca 2019 r., znak [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Inne na rzecz D. P. i J. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 415 pkt 2 i art. 418 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268, dalej: Prawo wodne), wydaną po rozpatrzeniu odwołania J. P. i D. P. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej [...], Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Z. z dnia 25 kwietnia 2019 r., znak: [...] o cofnięciu bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Prezydenta Miasta L. z dnia 24 kwietnia 2014 r. znak: [...] w części dotyczącej punktu 2 podpunkt 2 lit. a i b, tj. w zakresie piętrzenia wód rzeki [...] na jazie w km 27+458 do rzędnej 170 m n.p.m. (dotyczy normalnego i maksymalnego poziomu piętrzenia) z zachowaniem przepływu nienaruszalnego Qnn = 0,708 mł/s i wykorzystania piętrzonej wody do celów energetycznych. W uzasadnieniu decyzji z dnia 25 kwietnia 2019 r., znak: [...] organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 27 listopada 2018 r. otrzymał wniosek Prezydenta Miasta L. o cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego z dnia 24 kwietnia 2014 r., wydanego dla [...] s.c. J. i D. P. na wykonanie urządzeń wodnych oraz szczególne korzystanie z wód rzeki [...] polegające na ich piętrzeniu na jazie w km 27+458 dla potrzeb energetycznego wykorzystania przez Małą Elektrownię Wodną (MEW). Organ pierwszej instancji wskazał, że składając ten wniosek, Prezydent Miasta L. kierował się licznymi interwencjami i uwagami zgłaszanymi przez mieszkańców okolic ul. [...] w L., którzy informowali, że piętrzenie wód rzeki [...] na jazie w km 27+458 następuje bez uprzedniego wykonania urządzeń zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu tego piętrzenia na ich posesje, polegającemu na podtapianiu piwnic. Organ wyjaśnił, że w trakcie rozprawy w dniu 25 stycznia 2019 r. właściciele nieruchomości przylegających do rzeki z rejonu ulic [...]j i [...] wskazali, że urządzenie wodne - drenaż, które miało zabezpieczać tereny przyległe do rzeki przed ujemnym oddziaływaniem piętrzenia wody na jazie w km 27+458, zostało niewłaściwie wykonane, w związku z czym następuje podtapianie posesji i działek. Ich zdaniem, drenaż został położony zbyt płytko w pasie osiedlowej drogi gruntowej i przez to jest narażony na niszczenie podczas ruchu ciężkich pojazdów. Zdaniem mieszkańców, drenaż jest nieefektywny, nie jest w stanie odprowadzić wód opadowych spływających z terenu osiedla w kierunku wału przeciwpowodziowego, wykonanie urządzeń zapobiegających podtapianiu działek w wyniku piętrzenia wody na jazie jest niezgodne z uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym, brak jest ponadto urządzeń kontrolujących poziom wód gruntowych na terenach przyległych do rzeki i stałego nadzoru nad obiektem małej elektrowni wodnej. W ocenie mieszkańców, inwestor nie jest w stanie zabezpieczyć terenów w zasięgu oddziaływania piętrzenia wody przed jego ujemnym wpływem, w związku z tym, z uwagi na potencjalne zagrożenie powodziowe ze strony zbiornika Zemborzyce, należy wydać zakaz piętrzenia na jazie i nie udzielać takiego zezwolenia w przyszłości. Organ podniósł następnie, że podczas przeprowadzonej wizji w terenie ustalono, że drenaż zabezpieczający tereny przyległe do rzeki przed ujemnym oddziaływaniem piętrzenia wód rzeki [...] na jazie został wykonany w sposób odbiegający od warunków, które zostały określone w dokumentacji pt. "Uzupełnienie nr [...] do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację małej elektrowni wodnej oraz na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb", opracowanej w grudniu 2013 r. Potwierdza to inwentaryzacja geodezyjna wykonana dnia 12 października 2018 r. przez Biuro Geodezyjno-Projektowe "[...]" z L.. Organ podkreślił, że z przeprowadzonej wizji sporządzono protokół, który został podany do publicznej wiadomości przez obwieszczenie z dnia 12 lutego 2019 r. w Urzędzie Miasta L.. Mieszkańcy ulic [...] i [...] w piśmie z dnia 26 lutego 2019 r. podtrzymali swoje stanowisko dotyczące ujemnego oddziaływania pracy małej elektrowni wodnej zainstalowanej na jazie w km 27+458 rzeki [...] na ich nieruchomości i wnieśli o wstrzymanie dalszych prac nad elektrownią ze skutkiem natychmiastowym. Dodatkowo, jak wyjaśnił organ pierwszej instancji, w piśmie z dnia 25 lutego 2019 r., Prezydent Miasta L. wskazał, że: a) zakres i sposób wykonania prac drenarskich w stosunku do dokumentacji "Uzupełnienie nr [...]..." został zmieniony przez projektanta M. M. i w sposób istotny nie odpowiada parametrom technicznym zawartym w tym opracowaniu. Przez to nie zapobiega pogorszeniu się warunków gruntowo-wodnych, nie tworzy prawidłowych warunków do odprowadzania wód powierzchniowych, nie przeciwdziała podnoszeniu się wód gruntowych na terenie będącym w zasięgu cofki piętrzenia na jazie dla potrzeb małej elektrowni; b) w uzasadnieniu pozwolenia wodnoprawnego z dnia 24 kwietnia 2014 r. podkreślono szczególną potrzebę zaprojektowania urządzeń wodnych w celu utrzymania warunków gruntowo-wodnych na obszarze zabudowanym narażonym na oddziaływanie inwestycji na poziomie nie gorszym niż przed wykonaniem inwestycji; c) w protokole kontroli nr [...] budowy przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 6 listopada 2018 r. stwierdzono, że parametry techniczne wykonanego drenażu są inne niż przedstawione w opracowaniu "Uzupełnienie nr [...]..."; odmienne od ustaleń zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym parametry zostały przedstawione w projekcie budowlanym załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę. W związku z tym Prezydent Miasta podtrzymał wniosek o cofnięcie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego i nadania decyzji o cofnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności. Dyrektor Zarządu Zlewni w Z. stwierdził następnie, że [...] s.c. J. i D. P. wyjaśnili w toku postępowania, że posiadają wymagane decyzje administracyjne: pozwolenie wodnoprawne, zmienione decyzją Dyrektora RZGW w W. z dnia 3 grudnia 2014 r., znak: [...], decyzję w sprawie uzgodnienia rozwiązań projektowych w zakresie ochrony środowiska z dnia 7 grudnia 2012 r., znak: [...] oraz decyzję nr [...] z dnia 30 lipca 2015 r. o pozwoleniu na budowę wydaną przez Wojewodę L.. Inwestor zwrócił uwagę, że w pozwoleniu wodnoprawnym, wydanym przez Prezydenta Miasta L., zostały zawarte nieprecyzyjne zapisy, niejednolite nazewnictwo, co spowodowało wątpliwości co do tego rozstrzygnięcia, które można intepretować dwuznacznie. Z tego powodu byli oni przekonani, że pkt 4 pozwolenia wodnoprawnego "materiały złożone podczas postępowania", to złożone w Urzędzie Miasta: ekspertyza hydrologa S. G. oraz konstruktora M. M. , które – poszerzone - stanowiły projekt budowlany. Inwestorzy zwrócili uwagę na to, że brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających zalewanie piwnic mieszkańców (zdjęcia, daty, lokalizacje, pomiar wysokości wody). Poziom zwierciadła wody w warstwach wodonośnych jest monitorowany przez zamontowanie dwóch piezometrów. Odczyty są wykonywane co 7 dni i nie wskazują, aby piętrzenie oddziaływało na poziom wód gruntowych. Powyższe ustalenia doprowadziły organ pierwszej instancji do następujących wniosków: 1) drenaż, który miał przejąć wody przesiąkowe z piętrzenia wody oraz wody powierzchniowe z zawala rzeki został wykonany jako: drenaż odwadniający o średnicy ? 160 mm wraz 7 studzienkami kontrolnymi żelbetowymi 80x50 po odpowietrznej stronie lewego wału przeciwpowodziowego rzeki [...] na długości 183,10 m po obu stronach przepustu wałowego zlokalizowanego w km 27+608 rzeki [...] ze spadkiem od studzienki SK1 oraz od studzienki SK4 do studzienki SP1 na wlocie do istniejącego przepustu wałowego ? 80 zlokalizowanego w km 27+608 rzeki [...]. Głębokość drenażu uzależniona jest od posadowienia istniejącego przepustu wałowego i jest mniejsza od głębokości projektowanego drenażu uwzględnionego w operacie wodnoprawnym ("Uzupełnienie Nr 2..."), rurociągu szczelnego wraz z czterema studzienkami szczelnymi D= 50 cm o długości I = 142,12 m po stronie odwodnej wału, od przepustu wałowego w km 27+608 km rzeki [...] do przelewu na jazie. Rurociąg szczelny od studzienki SS1 do SS3 o długości 100,73 m i średnicy ? 200 mm, a od studzienki SS3 do jazu o długości 41,39 m i średnicy ? 250 mm ze spadkiem w kierunku jazu; 2) opinia M. M. z dnia 27 listopada 2017 r., sprawującego nadzór autorski nad branżą konstrukcyjno-inżynierską budowy MEW, przedstawiona przez inwestora, wskazuje na różnice między planowanym do wykonania (Uzupełnienie nr [...] ...), a faktycznie wykonanym drenażem. Sposób odwodnienia przewidziany w operacie wodnoprawnym, który był podstawą do wydania pozwolenia wodnoprawnego, był inny niż przewidywał to projekt techniczny będący podstawą do wydania pozwolenia na budowę, który również uległ zmianie w trakcie realizacji. Główna różnica pomiędzy rozwiązaniem projektowym a wykonanym polega na: skróceniu rurociągu drenarskiego z 334 m do 183,1 m, zmiany średnicy rurociągu z 200 mm na 160 mm, wypłyceniu posadowienia rurociągu drenarskiego od 0,49 m do 1,13 m, niewykonaniu koryta betonowego 68x59x8 cm z płytą nadkanałową perforowaną nad drenażem odprowadzającym wody opadowe spływające z terenu zawala, zmianie sposobu i lokalizacji wody z drenażu do rzeki. Powyższe uzasadniało, zdaniem organu, cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania. Powyższe ustalenia i wnioski podzielił organ drugiej instancji. W uzasadnieniu powołanej na wstępie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, dodał, że dokumentem zawierającym projekt wykonania urządzeń zabezpieczających przed ujemnym oddziaływaniem piętrzenia na jazie, i który stał się podstawą do wydania pozwolenia wodnoprawnego, było "Uzupełnienie nr [...] do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację małej elektrowni wodnej oraz szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb" z grudnia 2013 r. Ten dokument zawiera projekt systemu umożliwiający odprowadzenie wód opadowych spływających z rejonu ul. [...] w kierunku lewego wału przeciwpowodziowego rzeki (korytka betonowe z perforowaną płytą nadkanałową) oraz przechwycenie wód gruntowych filtrujących przez wał w wyniku piętrzenia wody w rzece (drenaż w obsypce filtracyjnej ułożony na odpowiedniej głębokości). Organ wskazał, że dokument znajdujący się w aktach sprawy pt. "Opinia n/t wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań ul. [...] w L." nie posiadał właściwości wymaganych od operatu wodnoprawnego i nie był przedmiotem analizy podczas rozprawy administracyjnej w dniu 17 lutego 2014 r.". Organ wyjaśnił następnie, że pełnomocnik [...] s.c. J. i D. P. nie zaprzeczył, że drenaż zabezpieczający nieruchomości leżące w pobliżu przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji został wykonany niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym. Inna jest lokalizacja, długość, średnica, rzędna posadowienia - potwierdza to inwentaryzacja geodezyjna drenażu. Dodatkowo organ zauważył, że rurociąg odprowadzający wody z drenażu (od jazu do wylotu z przepustu wałowego) przebiega między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym, tj. na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Zgodnie z art. 122 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, wykonywanie nowych obiektów budowlanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią wymagało uzyskania decyzji zwalniającej z zakazu. Inwestor nie przedstawił organowi prowadzącemu postępowanie takiego dokumentu. Już tylko ta okoliczność przemawia za negatywną oceną działań prowadzonych przez [...] s.c. J. i D. P. i wyciągnięcia wobec niego konsekwencji. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że jeżeli rzeczywiście Hydrowatt s.c. J. i D. P. uważali, że treść pozwolenia wodnoprawnego budzi wątpliwości interpretacyjne, powinien skorzystać z uprawnienia zawartego w art. 113 § 2 k.p.a. i wystąpić do Prezydenta Miasta L. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji. Wystąpienie z takim żądaniem nie jest ograniczone żadnym terminem i pozwoliłoby następnie inwestorowi na działanie na jasnych podstawach i w ramach udzielonego pozwolenia wodnoprawnego. Jednak nawet ogólne, pobieżne zapoznanie się z treścią pozwolenia wodnoprawnego pozwala stwierdzić, że różni się ono znacznie od "propozycji rozwiązań" zawartych w dokumencie pn. "Opinia n/t wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań ul. [...] w L.". W swoim interesie inwestor powinien przeczytać decyzję po jej otrzymaniu i stwierdziwszy niezgodność, podjąć dalsze czynności mające na celu zmianę jej treści na taką, jaka, jego zdaniem, powinna być. Zaniechania w tym zakresie świadczą o braku zachowania należytej staranności w prowadzeniu działalności gospodarczej i obciążają jedynie inwestora. Podsumowując, Dyrektor RZGW w L. stwierdził, że przedmiotowe urządzenie wodne zostało wykonane niezgodnie z warunkami ustalonymi w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym przez Prezydenta Miasta L. z dnia 24 kwietnia 2014 r. (znak: [...]). Jest to przesłanka umożliwiająca organowi cofnięcie pozwolenia. Okres, przez jaki utrzymuje się działanie niezgodne z prawem i brak jakiejkolwiek propozycji realnego terminu zastosowania się do wymogów określonych w decyzji, świadczy o zamiarze przeciągania stanu tymczasowego na czas nieokreślony. Jest to niedopuszczalne z punktu widzenia przestrzegania porządku prawnego. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, organ drugiej instancji uznał, że postępowanie Dyrektora Zarządu Zlewni w Z. zostało przeprowadzone w sposób właściwy pod względem formalnym, rozstrzygnięcie zostało sformułowane prawidłowo, a jego treść stanowi wynik ustaleń poczynionych zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Skargę na decyzję organu drugiej instancji w części dotyczącej punktu 2 podpunktu 2 lit. a i b wnieśli J. P. i D. P., zarzucając: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 415 Prawa wodnego poprzez błędne zastosowanie i cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji, gdy organ nie wykazał, aby dokonał pełnej oceny stanu faktycznego pozwalającej zastosować przedmiotową regulację, w szczególności: a) poprzez stwierdzenie stanu urządzenia wodnego, to jest drenażu, w okresie trwającego procesu budowalnego i uznanie, że urządzenie to jest niezgodne z warunkami ustalonymi w pozwoleniu wodnoprawnym, gdy tymczasem urządzenie jest w trakcie budowy, gdyż proces inwestycyjny cały czas trwa i na etapie budowy nie można rozstrzygać o stanie danego urządzenia, gdyż inwestor ma prawo to urządzenie jeszcze budować, aż do zakończenia procesu inwestycyjnego, b) poprzez stwierdzenie stanu urządzenia wodnego, to jest drenażu, w okresie trwającego procesu budowlanego, za zbudowane niezgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym i zastosowanie normy z art. 415 ust. 2 Prawa wodnego, bez dalszej analizy sprawy, gdy tymczasem przepis ten nie obliguje organu do cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego w przypadku stwierdzenia zaistnienia przesłanek określonych w przepisie, a jedynie uprawnia organ do orzeczenia o cofnięciu; stąd na organie ciążył obowiązek przeprowadzenia pełnej analizy poszczególnych środków pod kątem ich proporcjonalności, skuteczności, celowości i słuszności w relacji do chronionego dobra, ale również z uwzględnieniem zasady wyważania słusznych interesów strony, co oznacza również konieczność uwzględniania interesów ekonomicznych strony. Organ nie wyjaśnił, dlaczego posiadane uprawnienie o charakterze fakultatywnym zastosował w tej sprawie; II. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: 1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, jak również braku wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj.: - bezpodstawne stwierdzenie, że urządzenia wodne zostały wykonane niezgodnie z warunkami określonymi w decyzji pozwolenia wodnoprawnego z dnia 24.04.2014 r., w sytuacji, gdy proces budowlany cały czas trwa, - odstąpienie od analizy badań prowadzonych przez H. i nieustalenie, czy faktycznie dochodzi do podtapiania posesji i działek położonych w rejonie ul. [...] w L. i czy taki stan, o ile występuje, jest wynikiem przeprowadzonego piętrzenia wody na skutek wykonanego drenażu, w takim stanie, w jakim jest on wykonany i czy wykonanie drenażu w zakresie zgodnym z operatem wodnoprawnym (czyli już po zakończeniu inwestycji) doprowadzi do zabezpieczenia terenów przyległych do rzeki; - oparcie się w tym zakresie wyłącznie na skargach mieszkańców bez przeprowadzenia jakiejkolwiek analizy bądź zlecenia badań osobie, która dysponuje wiedzą specjalistyczną, jak również niedopuszczenie dowodu z zeznań świadka M. M. zawnioskowanego przez stronę skarżącą w odwołaniu, - bezpodstawne uznanie, że inwestor nie zastosował się do zapisów pozwolenia wodnoprawnego, podczas, gdy z uwagi na trwający proces budowlany, nie można stwierdzić nieprawidłowości, gdyż z inwentaryzacji geodezyjnej można stwierdzić tylko, że drenaż jest zbudowany w części oraz że tylko niektóre elementy mają zastosowane inne rozwiązania niż w pozwoleniu wodnoprawnym, jednakże przy pełnym zachowaniu funkcjonalności tych rozwiązań, a nawet podwyższeniu funkcjonalności, - nieodniesienie się do danych i analiz zawartych w "Opinii n/t wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań ul. [...] w L." sporządzonej przez M. M. oraz badań prowadzonych przez H., wykazujących wpływ spiętrzenia wód na zmianę stosunków wodnych, a w zasadzie brak wpływu i wykazujący zmianę stosunków wodnych na terenach zamieszkałych w oderwaniu od spiętrzeń wód, co wykazuje brak związku z działalnością inwestycyjną H. za zalewanie (o ile występuje) na sąsiednich terenach zamieszkałych, 2) art. 8 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej i wydanie decyzji bez wykazania zasadności zastosowania w tej sprawie regulacji art. 415 ust. 2 Prawa wodnego, co miało istotny wpływ na wynik postępowania; 3) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej przez organ II instancji zajęcia stanowiska końcowego przed wydaniem decyzji oraz zgłoszenia wniosków dowodowych, 4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 78 k.p.a. w zw. z 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 136 k.p.a. poprzez odmowę przeprowadzenia przez organ dowodu z zeznań świadka M. M. , 5) art. 89 k.p.a. poprzez odmowę przeprowadzenia przez organ II instancji rozprawy, 6) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zajęcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji lakonicznego stanowiska, że za prawidłowością decyzji organu I instancji ma przemawiać okoliczność, że H. nie przedstawił organowi prowadzącemu "decyzji zwalniającej z zakazu", bez przywołania przepisów prawa uzasadnienia ich zastosowania w niniejszym stanie faktycznym, co sprawia, że nie jest możliwym skontrolowanie toku rozumowania organu, 7) art. 15 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ograniczenie się przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. tylko do pobieżnej kontroli decyzji organu I instancji, bez ponownego rozpoznania sprawy, w tym bez rozpatrzenia podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów i argumentacji zawartej w odwołaniu, jak również bez przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji z dnia 25 kwietnia 2019 r. W związku z powyższym, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Z. z dnia 25 kwietnia 2019 r., znak: [...], w części, tj. w zakresie pkt 2 lit. a i b oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest zgodność z prawem cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego w części dotyczącej punktu 2 podpunkt 2 lit. a i b, tj. w zakresie piętrzenia wód rzeki [...] na jazie w km 27+458 do rzędnej 170 m n.p.m. (dotyczy normalnego i maksymalnego poziomu piętrzenia) z zachowaniem przepływu nienaruszalnego Qnn = 0,708 mł/s i wykorzystania piętrzonej wody do celów energetycznych, udzielonego skarżącym decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia 24 kwietnia 2014 r. znak: [...] Organy obu instancji uznały, że w okolicznościach sprawy wystąpiła przesłanka cofnięcia pozwolenia, określona w art. 415 pkt 2 Prawa wodnego, w myśl którego pozwolenie wodnoprawne można cofnąć bez odszkodowania, jeżeli urządzenia wodne wykonane zostały niezgodnie z warunkami ustalonymi w pozwoleniu wodnoprawnym. Odkodowanie z treści powołanej normy prawnej przesłanki cofnięcia pozwolenia nie budzi żadnych wątpliwości – jest nią wykonanie urządzenia wodnego, objętego pozwoleniem wodnoprawnym, w sposób niezgodny z warunkami ustalonymi w tym pozwoleniu. Obowiązkiem organu pozostawało zatem w pierwszej kolejności precyzyjne ustalenie treści wydanego pozwolenia wodnoprawnego, a ściśle – określonych w nim warunków i parametrów wykonania urządzenia wodnego, następnie zaś – ustalenie, jak to urządzenie zostało w rzeczywistości wykonane, a finalnie – porównanie stanu rzeczywistego z wzorcem określonym w treści pozwolenia. Podkreślić przy tym należy, że nawet stwierdzenie niezgodności wykonania urządzenia z warunkami ustalonymi w pozwoleniu nie obligowało organu do cofnięcia pozwolenia. Użycie przez ustawodawcę w powołanej normie sformułowania "może" świadczy o tym, że organ, wydając rozstrzygnięcie na jej podstawie, działa w warunkach uznania administracyjnego. Konstrukcja uznania administracyjnego wyraża się w możliwości wyboru konsekwencji prawnych w ustalonym stanie faktycznym sprawy. Uznanie administracyjne nie polega więc na swobodzie organu administracji, w zakresie odnoszącym się do ustalania stanu faktycznego. Działając w ramach uznania administracyjnego, organy administracji są zobligowane do szczegółowego zbadania stanu faktycznego i odzwierciedlenia w aktach sprawy wyniku postępowania dowodowego. Decyzja wydana w warunkach uznania administracyjnego nie może być zatem decyzją dowolną, lecz musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz w należyty sposób wyważać słuszny interes strony i interes społeczny (wyrok NSA z dnia 15 września 2011 r., II GSK 863/10, LEX nr 966221). Wskazać trzeba, że w świetle art. 7 k.p.a. na organach administracji spoczywa obowiązek uwzględniania z urzędu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Organ administracji, działający na podstawie przepisów prawa materialnego przewidujących uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, jest obowiązany – zgodnie z zasadą z art. 7 k.p.a. – załatwić sprawę w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela, jeśli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków. Podsumowując, konstrukcja uznania administracyjnego, zastosowana w art. 415 pkt 2 Prawa wodnego, oznacza, że nawet stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie nie obliguje, a jedynie uprawnia organ do orzeczenia o cofnięciu pozwolenia wodnoprawnego. W związku z tym organ ma obowiązek precyzyjnie i wyczerpująco wykazać, z jakich powodów uznał cofnięcie pozwolenia za niezbędne zarówno z punktu widzenia interesu społecznego, jak i słusznego interesu indywidualnego. Jest to tym bardziej istotne, że – jak zasadnie zauważył organ drugiej instancji – adresaci pozwolenia ponoszą zazwyczaj znaczne koszty realizacji objętych nim urządzeń. Uzasadnienie decyzji o cofnięciu pozwolenia wodnoprawnego musi zatem zawierać pewne istotne elementy treściowe, bez których weryfikacja legalności tej decyzji nie jest możliwa, tj., oprócz wspomnianych już wyżej, precyzyjnie określonych warunków wykonania urządzenia wodnego oraz różnic pomiędzy nimi a parametrami rzeczywiście wykonanego urządzenia, należy ściśle określić, jakimi dowodami organ kierował się, wydając rozstrzygnięcie, a z jakich przyczyn innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Obowiązki te dotyczą w całej rozciągłości organu drugiej instancji, który, zgodnie z wyrażoną w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania, ma obowiązek samodzielnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym jest zobligowany do zbadania wszystkich okoliczności sprawy, z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w odwołaniu. Powinno to znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji nie sprostał tym wymaganiom, naruszając zarówno dyspozycję art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, jak i art. 136 k.p.a., a w konsekwencji również - art. 415 pkt 2 Prawa wodnego – w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanej przez ten organ decyzji. Uzasadnienie rozstrzygnięcia decyzji drugoinstancyjnej nie zawiera jasnych, precyzyjnych ustaleń dotyczących tego jakie warunki wykonania urządzenia wodnoprawnego zostały określone w pozwoleniu wodnoprawnym, jak też brak jest w nim jednoznacznych ustaleń dotyczących odstępstw od warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, których dopuścili się skarżący wykonując urządzenia wodne. Organ drugiej instancji nie poczynił w tym zakresie żadnych własnych ustaleń, ograniczając się do dosłownego przytoczenia treści uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji oraz lakonicznego stwierdzenia, że "pełnomocnik strony odwołującej się nie zaprzecza, że drenaż zabezpieczający nieruchomości leżące w pobliżu (...) został wykonany niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym. Inna jest lokalizacja, długość, średnica, rzędna posadowienia" (s.7 uzasadnienia). W pierwszej kolejności organ powinien w sposób jednoznaczny ustalić jakie warunki wykonania urządzenia wodnoprawnego zostały określone w pozwoleniu wodnoprawnym, z czego organ się nie wywiązał. Należy przy tym podkreślić, że zamieszczona w aktach sprawy decyzja z 24 kwietnia 2014 r. (zmieniona w części decyzją z dnia 3 grudnia 2014 r.), udzielająca skarżącym pozwolenia wodnoprawnego, nie zawiera ani w sentencji, ani w uzasadnieniu, szczegółowych warunków realizacji objętych nią urządzeń, ale wprost odsyła w tym zakresie do: 1) "Operatu wodnoprawnego dot. budowy i eksploatacji małej elektrowni wodnej oraz szczególnego korzystania z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb'' opracowanego przez mgr. inż. J. Z. oraz mgr. inż. S. T. w czerwcu 2012 r.; 2) "Uzupełnienia do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację małej elektrowni wodnej oraz na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb", opracowanego na przełomie sierpnia i września 2013 r. oraz 3) "Uzupełnienia nr [...] do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację Małej Elektrowni Wodnej oraz na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb", opracowanego w grudniu 2013 r. Ustalenie warunków wykonania objętych pozwoleniem urządzeń wymagało więc niewątpliwie sięgnięcia do treści tych dokumentów, których brakuje w aktach niniejszej sprawy. Z akt sprawy nie wynika czy organ drugiej instancji rozpoznając odwołanie w ogóle dysponował aktami administracyjnymi sprawy, w której wydano pozwolenie wodnoprawne. Akta takie nie zostały również przedstawione sądowi administracyjnemu, co uniemożliwia dokonanie kontroli legalności wydanej obecnie decyzji. Przede wszystkim zaś należy zauważyć, że organ drugiej instancji wprawdzie powołuje się na te dokumenty, ale w żaden sposób nie analizuje wynikających z ich treści warunków realizacji urządzeń objętych pozwoleniem wodnoprawnym. Nie sposób zatem uznać, że organ zadośćuczynił podstawowym zasadom procedury administracyjnej, wyrażonym w cytowanych wyżej przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, tym bardziej, że zarzut nienależytego wyjaśnienia zakresu zarzucanych skarżącym odstępstw był podniesiony w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ nie dokonał bowiem analizy opracowanych w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego operatów wodnoprawnych pod kątem jednoznacznego ustalenia warunków, zgodnie z którymi miały zostać wykonane urządzenia wodne. W tym kontekście podkreślić należy, że w wydanym pozwoleniu wodnoprawnym wprost wskazano, że decyzja wydana została także w oparciu o "inne materiały zebrane podczas postępowania wodnoprawnego" (punkt 10 podpunkt 4 decyzji z dnia 24 kwietnia 2014 r.). Organ powinien zatem także szczegółowo przeanalizować także te inne dokumenty, pod kątem ich wpływu na ustalenie warunków, zgodnie z którymi miało zostać wykonane urządzenie wodne. W przedmiotowej sprawie takiej analizy zabrakło. W szczególności zaś organ drugiej instancji pominął całkowicie ocenę dokumentu pn. "Opinia n/t wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań ul. [...] w L.", zaś organ pierwszej instancji poprzestał w tej kwestii na lakonicznym i niczym nie umotywowanym stwierdzeniu, że dokument ten nie posiadał właściwości wymaganych od operatu wodnoprawnego. Organy nie dokonały zatem wyczerpującej oceny tego dokumentu w kontekście stwierdzenie czy posiada on cechy operatu wodnoprawnego w rozumieniu art. 132 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, przy czym też, jak można wnioskować, swojego negatywnego stanowiska w tym przedmiocie, w żaden sposób nie uzasadniły. Po drugie wydanie decyzji o cofnięciu pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art. 415 pkt 2 Prawa wodnego wymagało jednoznacznego i precyzyjnego ustalenia, które warunki ustalone w pozwoleniu wodnoprawnym, zostały naruszone przy wykonaniu urządzenia wodnego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji kładzie główny akcent na stanowisko mieszkańców rejonu ulic W. i D. - właścicieli nieruchomości przylegających do rzeki, że urządzenie wodne - drenaż, które miało zabezpieczać tereny przyległe do rzeki przed ujemnym oddziaływaniem piętrzenia wody, nie spełnia swojej funkcji. Organ drobiazgowo relacjonuje zastrzeżenia tych osób w stosunku do wykonywanej przez skarżących inwestycji, nie konfrontując ich stanowisk z pozostałym zamieszczonym w aktach sprawy materiałem dowodowym, w tym ze stanowiskiem mgr. inż. M. M. w przedmiocie kwalifikacji zamierzonych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczącego urządzeń będących przedmiotem sporu w niniejszej sprawie i ich wpływu na stan zagospodarowania terenów wokół rzeki [...] (kwalifikacja z 27 listopada 2017 r., adnotacja na prośbie o akceptację zmian realizacyjnych inwestycji względem projektu z 5 kwietnia 2018 r.), z treścią "Opinii na temat wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań przy ul. [...] w L. z dnia 24 stycznia 2014 r.", z treścią protokołu kontroli budowy obiektu nr [...] z 6 listopada 2018 r., protokołu kontroli nr [...] z 4 grudnia 2018 r. oraz protokołu z wizji w terenie, sporządzonego w dniu 25 stycznia 2019 r., których wnioski zostały oparte m. in. na wyżej powołanej opinii M. M. , zawartej w piśmie z 27 listopada 2017 r. W tym miejscu podkreślić trzeba, że aprobata, czy brak aprobaty mieszkańców terenów sąsiadujących w stosunku do inwestycji objętej pozwoleniem wodnoprawnym, są – w świetle dyspozycji art. 415 pkt 2 Prawa budowlanego – obojętne dla zaistnienia podstawy do cofnięcia tego pozwolenia bez odszkodowania. Taką podstawą może być jedynie wykonanie urządzenia wodnego w sposób niegodny z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym. Negatywny wpływ inwestycji na tereny sąsiadujące, w sytuacji ziszczenia się powyższej przesłanki, może być istotnym argumentem przemawiającym za cofnięciem pozwolenia, ale jedynie wtedy, gdy taki negatywny wpływ zostanie jednoznacznie, wyczerpująco wykazany przez organ administracji prowadzący postępowanie. Organ drugiej instancji takich ustaleń nie poczynił, arbitralnie uznając, że sam fakt realizacji urządzenia w sposób inny niż przewidziany w pozwoleniu wodnoprawnym (w dodatku bez podniesionego już wyżej doprecyzowania zakresu różnic pomiędzy warunkami pozwolenia a wykonaniem urządzeń), w świetle negatywnego stanowiska mieszkańców ulic W. i D. oraz stanowiska Prezydenta Miasta L., uzasadnia cofnięcie pozwolenia. Zadaniem urządzeń wodnych wykonanych w ramach wydanego skarżącym pozwolenia wodnoprawnego, w tym w szczególności rurociągu drenarskiego, było przejęcie wód przesiąkowych z piętrzenia wody oraz wód powierzchniowych z zawala rzeki. Tymczasem z części dokumentacji fotograficznej zgromadzonej w aktach sprawy zdaje się wynikać, że wody widoczne na działkach położonych w okolicy ulic W. i D. to wody roztopowe, a więc wody powstałe z roztapiania się śniegu opadłego na działkach. Z akt sprawy nie wynika zaś, by zadaniem urządzeń wodnych wykonanych przez skarżących miało być odprowadzania także wód opadowych i roztopowych istniejących na działkach położonych w okolicy ulic W. i D., czy też wód napływających na te działki z nieruchomości położonych wyżej, a znajdujących się z innej strony niż rzeka, na której zgodnie z wydanym pozwoleniem wodnoprawnym piętrzą wodę skarżący. Organ drugiej instancji w żaden sposób nie ocenił tych okoliczności, w tym także w sposób jednoznaczny nie ustalił, czy podtapianie nieruchomości przy ulicach [...] jest wynikiem wadliwego wykonanie urządzeń wodnych przez skarżących. Jak wskazano już wyżej organ powinien jednoznacznie i precyzyjnie ustalić, które warunki ustalone w pozwoleniu wodnoprawnym, zostały naruszone przy wykonaniu urządzenia wodnego. Organ drugiej instancji nie wyjaśnił tego w sposób jednoznaczny albowiem z uzasadnienia decyzji można wnioskować jedynie, że w taki sposób oceniał on najprawdopodobniej, że oprócz podtapiania nieruchomości przy ulicach W. i D., o naruszeniu warunków pozwolenia wodnoprawnego świadczyła inna długość, średnica i rzędna posadowienia rurociągu drenarskiego. Ustalenia takie powinny mieć jednakże charakter stanowczy i jednoznaczny, czego w przedmiotowej sprawie zabrakło. Organ nie odniósł się ponadto do stanowiska M. M., który, wskazując na odstępstwa dotyczące realizacji urządzeń objętych pozwoleniem wodnoprawnym z 24 kwietnia 2014 r., uzasadnił przesłanki ich wprowadzenia i zakwalifikował je jako nieistotne, nie wymagające zmiany pozwolenia na budowę (kwalifikacja z 27 listopada 2017 r., adnotacja na prośbie o akceptację zmian realizacyjnych inwestycji względem projektu z 5 kwietnia 2018 r.). Ponadto, organowi drugiej instancji umknęło, że zmiana średnicy rury drenażu odwadniającego z ? 200 mm na ? 160 mm została najprawdopodobniej zaakceptowana w pozwoleniu wodnoprawnym z 24 kwietnia 2014 r., w którego uzasadnieniu wprost wskazano, że "podczas rozprawy administracyjnej zostały przedstawione rozwiązania, które zapobiegną pogorszeniu się warunków wodno-gruntowych w rejonie inwestycji. W tym celu wnioskodawca w ramach inwestycji zobowiązał się wykonać dodatkową pompownię zaprojektowaną w miejscu zrzutu wód z istniejącej pompowni zlokalizowanej w km 27+636 na prawym brzegu rzeki B.. Ponadto inwestor podczas rozprawy przedstawił propozycję doboru urządzeń technicznych do odprowadzenia wód przesiąkowych i powierzchniowych zawartą w "Uzupełnieniu nr [...] do operatu wodnoprawnego..." polegającą na wykonaniu rurociągu drenarskiego ? 160 mm na odcinku od km 27+801 do km 27+400" (s.4 decyzji z 24 kwietnia 2014 r.). Jeżeli zatem do naruszenia warunków, wynikających z pozwolenia wodnoprawnego, organ drugiej instancji zaliczał także zmianę średnicy rurociągu drenarskiego z 200 mm na 160 mm to powyższe oznacza, że organ przy dokonywaniu ustaleń w sprawie pominął nie tylko operaty wodnoprawne, ale także i samą treść decyzji z dnia 24 kwietnia 2014 . w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Powyższe oznacza także, że organ nie ustalił precyzyjnie tego, jakie warunki wykonania urządzenia wodnego zostały określone w pozwoleniu wodnoprawnym wydanym skarżącym, ani też nie ustalił jednoznacznie i precyzyjnie, które warunki ustalone w pozwoleniu wodnoprawnym, zostały naruszone przy wykonaniu urządzenia wodnego. Tak daleko idące, wskazane wyżej, uchybienia w ocenie materiału dowodowego sprawy uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji, czyniąc zbędnym odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi. Jednocześnie, w ocenie Sądu, dla rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z zasadą praworządności i z uwzględnieniem wszelkich składających się na nią zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady dwuinstancyjności i zasady szybkości postępowania, wystarczające jest uchylenie decyzji organu drugiej instancji. Wniesienie odwołania przenosi na organ odwoławczy kompetencje do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej. Organ odwoławczy jest wyposażony przede wszystkim w kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a tylko w ograniczonym zakresie ma on kompetencje kasacyjne. Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji, nie zaś jedynie na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu (zażaleniu) w stosunku do decyzji organu I instancji. W tej sytuacji obowiązkiem organu drugiej instancji było ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy administracyjnej. Organ odwoławczy powinien zatem dokonać ustalenia i oceny wszystkich kwestii istotnych do ewentualnego cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. Ponownie rozpoznając sprawę, organ ten oceni zaistnienie przesłanki cofnięcia skarżącym pozwolenia wodnoprawnego we wskazanym na wstępie zakresie, kierując się dokonaną przez Sąd wykładnią art. 415 pkt 2 Prawa wodnego. W tym celu precyzyjnie ustali określone w pozwoleniu wodnoprawnym parametry i warunki wykonania urządzeń objętych pozwoleniem, czyniąc to na podstawie całokształtu materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności "Operatu wodnoprawnego dotyczącego budowy i eksploatacji małej elektrowni wodnej oraz szczególnego korzystania z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb'' opracowanego przez mgr. inż. J. Z. oraz mgr. inż. S. T. w czerwcu 2012 r., "Uzupełnienia do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację małej elektrowni wodnej oraz na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb", opracowanego na przełomie sierpnia i września 2013 r. oraz "Uzupełnienia nr [...] do operatu wodnoprawnego na budowę i eksploatację Małej Elektrowni Wodnej oraz na szczególne korzystanie z wód rzeki [...] w km 27+458 dla jej potrzeb", opracowanego w grudniu 2013 r. W pierwszej kolejności organ zadba o to, by akta administracyjne zawierające te dokumenty, a więc akta sprawy administracyjnej, w której zostało wydane pozwolenie wodnoprawne zostały dołączone do akt niniejszej sprawy. W przypadku ewentualnego ponownego wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ zadba także o to, by przekazując akta sprawy przekazać do sądu także akta administracyjne sprawy w przedmiocie wydanego pozwolenia wodnoprawnego. W tym kontekście organ oceni także czy warunki wykonania urządzeń wodnych objętych pozwoleniem wodnoprawnym określały także inne dokumenty, w tym w szczególności dokument pn. "Opinia n/t wpływu przywrócenia piętrzenia wody przez jaz w km 27+458 rzeki [...] na stan nawodnienia gruntów w rejonie zabudowań ul. [...] w L.". Organ oceni czy dokument ten posiadał cechy operatu wodnoprawnego w rozumieniu art. 132 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, przy czym wnioski swoje w tym zakresie należycie uzasadni. Następnie organ wskaże w sposób jednoznaczny i precyzyjny ewentualne odstępstwa, jakich dopuści się skarżący przy wykonywaniu urządzenia wodnego od parametrów i warunków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego oraz przekonująco uzasadni, dlaczego uznał, że ich wystąpienie wymaga cofnięcia skarżącym pozwolenia wodnoprawnego w kontekście interesu społecznego i słusznych interesów jednostek. W tym kontekście organ oceni także czy podtapianie nieruchomości przy ulicach W. i D. jest wynikiem wadliwego wykonanie urządzeń wodnych przez skarżących. Sporządzając uzasadnienie decyzji organ zadba o to, by należycie i wyczerpująco wyjaśnić podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia, wskazując w sposób jednoznaczny te ustalenia faktyczne, które zadecydowały o cofnięciu lub braku podstaw do cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. Końcowo wskazać należy natomiast, że nie można podzielić tych zarzutów skargi, w których skarżący starali się wykazać, że urządzenie wodne jest w trakcie budowy, gdyż proces inwestycyjny cały czas trwa i jeszcze się nie zakończył. W tej części podzielić należy oceny organu drugiej instancji. Biorąc bowiem pod uwagę charakter i specyfikę wykonanych prac budowalnych, w tym fakt umieszczenie pod ziemią stosunkowo długiego rurociągu drenarskiego, znaczny upływ czasu i złożenie przez skarżących wniosku o legalizację tak wykonanego urządzenia wodnego, nie sposób jest uznać, że urządzenie to nadal pozostaje w budowie. Wobec powyższego, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku. Rozstrzygniecie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zostało wydane stosownie do treści art. 200 tej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm.).